Leren combineren 9: het interferentiemotief

Deze rubriek is primair geschreven voor de minder geoefende clubschakers, waarin de beginselen van het combinatiespel centraal wordt gezet. Aan de hand van enkele instructieve voorbeelden wordt benoemd waar men op kan letten tijdens een partij. Dit alles met een knipoog naar de Stappenmethode, waar grotendeels de terminologie en andere aspecten aan ontleend zijn. En uiteraard kan men meteen wat gaan oefenen. Veel plezier!
Lees meer >
Venlo 1 worstelde het afgelopen seizoen met zichzelf. Dat leidde tot degradatie uit de eerste klasse. Het lag, gezien de sterkte van het team, voor de hand dat we in de tweede klasse wel weer voor promotie konden gaan. Na een lange zomerpauze zou je verwachten dat iedereen fris en fruitig in de startblokken staat.
Sinds een week wordt de wereld opgeschrikt door mensen die zich dat afvragen. Het is trending op TikTok onder de hashtag #romanempire. Bijna 1 miljard views. Dat is heel erg veel. Wat erachter zit is niet helemaal duidelijk, maar het lijkt veroorzaakt te zijn door een video van iemand die zich Gaius Flavius noemt (zo’n naam zou ik dan ook uitzoeken)…Lees de hele column in 
Een boek heeft je pas écht gegrepen, als je het om de haverklap ter sprake brengt. Een schaakboek bespreek je niet zomaar met niet-schakende buitenstaanders. Gebeurt dat wél, dan heb je een heel bijzonder boek in handen. Nu heeft Willy Hendriks zeker de gave om dat soort boeken te schrijven, maar met The Ink War (2022) doet hij het weer op compleet nieuwe wijze. De scherpe pen die hij hanteerde in Move First, Think Later (2012) en On the Origin of Good Moves (2020) gebruikt hij nog steeds. Maar het genre van zijn nieuwste werk laat toch iets minder ruimte voor provocatie. Geschiedschrijving heeft nu eenmaal niet hetzelfde lezersbereik als een zelfhulpboek. Ondanks het stoffige imago van geschiedenisboeken staat The Ink War bol van spraakmakende anekdotes en wetenswaardigheden.

