Veiligheid is essentieel voor elk mens. Voor een schaker is de veiligheid van met name de koning essentieel. Daarom rokeren we, denkend dat het dan wel goed zit. Maar kijk eens naar de partij Aronian – Kramnik, Kandidatentoernooi Berlijn 2018. Aronian had gerokeerd, en na zijn h2-h3 had Kramnik geantwoord: Th8-g8. Lees de hele column in PDF.
Deze en andere columnisten van SV Promotie,
Lees meer >
Toen ik als kind echt geïnteresseerd raakte in schaken, las ik veel toernooiboeken. Dat waren vooral de blauwe toernooiboeken van de ECI-toernooien in Sas van Gent waar gesloten IM-groepen verspeeld werden. Zo las ik over Herman Grooten die IM werd, over een spannende tweestrijd tussen Rini Kuijf en Paul Motwani (die in de laatste ronde verloor van Gunter Deleyn) en over het Europees Jeugdkampioenschap van 1992 in Sas waar Dimitri Reinderman derde werd, na Aleksandrov en Borovikov. Die laatste werd tweede zonder dat hij een officiële rating had. Kom daar nu nog eens om! Later zijn er niet zo veel toernooiboeken meer toegevoegd aan mijn (bescheiden) bibliotheek. Natuurlijk kocht ik ooit Bronsteins boek over Zürich 1953 en een van mijn favorieten is nog steeds ‘Waarom schaakt u eigenlijk?’ over het laatste VSB-toernooi in 1996 met prachtige schaakverhalen van beroemdheden, waarbij ik vooral geïntrigeerd raakte door Mart Smeets die vertelde waarom er aan hem een groot schaker verloren is gegaan. Aan de vooravond van het Tata-toernooi van 2022 verscheen bij Thinkers Publishing een toernooiboek over het bijzondere toernooi van het jaar ervoor, waarin er na 35 jaar met Jorden van Foreest eindelijk weer een Nederlandse winnaar was en waarin er helaas maar 14 schakers speelden in De Moriaan in tegenstelling tot de vele honderden het jaar ervoor (en hopelijk volgend jaar weer). Het is een kloek werk van maar liefst 749 bladzijden, geschreven door Daniel Fernandez.
Het is een historische dag in de theaterzaal van De Kreek, de thuishaven van Caïssa-Eenhoorn. Op het programma staat een thuiswedstrijd tegen De Waagtoren (ook het tweede en derde team van beide clubs treffen elkaar) en niet eerder hebben de schaaktoppers uit Hoorn en Alkmaar in de op een na hoogste landelijke klasse tegen elkaar gespeeld. De primeur verloopt succesvol voor de thuisploeg. Met 6-4 wordt ook de vierde competitiewedstrijd gewonnen.
Zo’n duizend glasscherven bij Caïssa-Eenhoorn – De Waagtoren zijn op één hoop geveegd en verdwijnen even later in een vuilnisemmer.
Het was even slikken toen ik de opstelling zag. Voor het eerst in de historie een wedstrijd van En Passant in de KNSB-competitie waarin ik niet van de partij ben. Maar het is niet anders. Het geeft mij wel de gelegenheid een min of meer live verslag te maken, gebaseerd op appjes die teamleider Guido de Romph vanuit Rotterdam de wereld in slingert. Ik moet nog wel even uitvogelen hoe ik die foto een kwartslag draai.
Lees meer >
Wekelijks publiceren we de diverse schaakrubrieken van de weekendkranten. Wij streven naar publicatie op de woensdag of donderdag na het voorgaande weekend.
Lees meer >Fingerspitzengefühl
Ik keek laatst naar de strijd om de wereldtitel bij het dammen tussen Roel Boomstra en Alexander Schwarzman (vergeef me deze uitstap). Wat me opviel, behalve het vroege aanvangstijdstip (11.00 uur), was hoe de spelers de schijven verzetten. Niet met een vinger op het houtje en schuiven maar. Nee, het stuk wordt keurig tussen duim en wijsvinger verschoven.
Ook opvallend was dat er niet met de geslagen houtjes gespeeld werd.
Lees meer >Website : https://vanpiontotdame.wixsite.com/vptd
Naast het 37e FIDE-Open is er dit jaar een nieuwigheid : een 1e Open voor senioren 55+ dat niet meetelt voor de elo.
De winnaar van het laatste Tata Steel Chess Tournament, Magnus Carlsen, samen met Hans van den Berg, de directievoorzitter Tata Steel Nederland, tijdens de prijsuitreiking.
Anish Giri (foto Jurriaan Hoefsmit) (c) Tata Steel
Hoewel in het Tata Steel Chess Tournament de kampioenen in zowel de Masters als de Challengers groepen gisteren al bekend werden (zie het verslag van mijn college Dimitri Reinderman) viel er voor het schaak minnend publiek in de laatste ronde toch het nodige te beleven.
Dat vuurwerk kwam helaas niet van Anish Giri, die met zwart tegen Richard Rapport een geforceerde zetherhaling (die we zelfs al eerder dit toernooi gezien hadden…) in het Grünfeld-Indisch onmogelijk uit de weg kon gaan. Na 14 zetten konden de stukken weer in de doos opgeborgen worden.
Op zondag 30 januari is Boris Spassky 85 jaar geworden. Tijd voor een kort portret van de oudste nog levende ex-wereldkampioen.
Boris Vasiljevitsj Spassky (dat schrijf je in het Russisch als: Борис Васильевич Спасский) was wereldkampioen van 1969 – 1972. Zoals bekend verloor hij de “Match van de eeuw” van Bobby Fischer in Reykjavik. Dat was in de tijd van de koude oorlog tussen het Westen en het Oosten, waarbij één persoon (Fischer) het vrijwel alleen opnam tegen de superieur geachte Sovjets. Vóór de tweekamp was het Spassky die een positieve onderlinge score had tegen Fischer. In mijn rubriek “Schaakgeschiedenis in vogelvlucht” heb ik een apart artikel gewijd aan Spassky, waarin ik het nodige over hem heb geschreven.
April 1956, Spasski doet de eerste zet in de eerste Haagse jeugdschaakweek (foto Max Euwe Centrum)
Spasski, jeugdwereldkampioenschap 1955 in Antwerpen (foto Max Euwe Centrum)
Wat niet in het artikel staat, was dat Spassky al in 1955 jeugdwereldkampioen was geworden. Zijn loopbaan werd uiteindelijk een zeer indrukwekkende, ook toen hij al wereldkampioen was.
Vele jaren later keerde hij zijn geboorteland de rug toe en ging hij in Frankrijk wonen. Daar kwam heel abrupt een einde aan, want ineens keerde hij op zijn schreden terug door in 2012 volkomen onverwachts naar Rusland terug te verhuizen. Je kunt het eigenlijk geen verhuizen noemen, hij was op de vlucht! Kort gezegd kwam het erop neer dat hij voor een tweede keer in zijn leven een herseninfarct kreeg en toen in Frankrijk werd behandeld. Maar ineens kwam hij erachter dat zij hem volstopten met pijnstillers en hem – naar eigen zeggen – een zachte dood wilden laten sterven. Hij zat opgesloten, had geen papieren, documenten, niets meer. Hij vertrouwde het helemaal niet meer en via de Russische ambassade is hij – zoals hij het zegt door “echte vrienden” – weggehaald uit zijn benarde situatie en op een vliegtuig naar Moskou gezet. Voor iemand het door had, zat hij lang en breed weer in zijn geboorteland. Een meer gedetailleerde weergave van wat er ongeveer gebeurd is, lees dit artikel op de ChessBase-website.
Lees meer >
