Mijn NK Rapid: spektakel en gemiste kansen (2)
In mijn vorige verslag kon u lezen dat ik met 1 uit 3 begonnen was, maar ik mijzelf daarbij wel wat te kort had gedaan. En dan moest ik nog tegen de titelverdediger en twee veelvoudig Nederlands kampioenen…. het vervolg ging echter een stuk beter, met o.a. een partij met vier dames!
Tegen Jan Timman kwam ik met zwart comfortabel uit de opening, maar het ging pas echt mis voor hem toen hij een ernstige verzwakking van zijn koningsstelling toeliet. Ik verdubbelde op de halfopen f-lijn, paard en dame erbij, mataanval, sterker nog, het was op een gegeven moment geforceerd mat in drie. Ik dacht echter dat alles won, wat op zich wel zo was, maar nadat ik een boel zetten een dame offerde was dat toch echt niet meer zo en kon hij eeuwig schaak houden. We misten toen allebei nog wat kansen en zo kwam de volgende stelling op het bord:
Vier dames, waaronder drie gepromoveerde! Ik sta wel een toren voor en winst was daarom niet moeilijk meer.
Jetz geht los, of zo leek het even, want tegen Jorden van Foreest kreeg ik met wit de volgende stelling.
Vrijdagavond 6 december werd de KNSB bekerwedstrijd En Passant – SSC 1922 gespeeld. 
De University Challenge is dit jaar een strijd tussen Friso Nijboer en Eelke de Boer. Zij spelen vier partijen van 26 tot en met 29 december. Hoewel Friso Nijboer vroeger zo’n beetje alle toernooien speelde die op de kalender stonden, doet hij het nu op schaakgebied iets rustiger aan. Maar met schaakpensioen is Nijboer allerminst; hij is nog geregeld te zien in competities en toernooien in binnen- en buitenland.
Het 24e Hogeschool Zeeland Schaaktoernooi (HZ-schaaktoernooi) wordt gehouden van zaterdag 1 tot en met zaterdag 8 augustus 2020 in het Atrium van de Hogeschool Zeeland aan de Edisonweg 4 te Vlissingen. De inschrijving voor dit toernooi via de website 
Een blik op de speellijst bevestigde mijn vermoeden. Ik moest tegen hèm. Niet lang daarna kwam hij op me af met die karakteristieke geamuseerde grijns op het gezicht en sprak hij op de licht zangerige toon die hem eigen is: “Wij spelen Wim.” Even later zaten we tegenover elkaar. “Hebben we al eens gespeeld?”, was zijn vraag en ik wist niet zo goed of dit nu een welgemeende vraag was of dat hij me slechts wilde herinneren aan een pijnlijke ervaring.
In Londen vinden momenteel de finales van de Grand Tour 2019 plaats. Dit groots opgezette evenement, onder de naam ‘London Chess Classic’ worden, behalve deze finales ook de nodige evenementen georganiseerd die de moeite waard zijn. Als u een kijkje neemt op de toernooisite ziet u vanzelf hoe de organisatoren geld noch moeite hebben gespaard om het schaakspel onder de aandacht te brengen. In dit verslag beperk ik mij tot de twee halve finales die vandaag werden afgerond.
Om te beginnen mag het prijzenfonds van $350.000 als een mooie beloning van een intensief schaakjaar worden gezien. De deelnemers, Magnus Carlsen Maxime Vachier Lagrave, Ding Liren en Levon Aronian nemen het in tweekampen tegen elkaar op. Voordat we inhoudelijk op deze confrontaties ingaan, is het nuttig om uit te leggen hoe de tijdverdeling in de verschillende disciplines zou zijn als ook de puntentelling.
