Norbert, bedankt!
Column van Schaakvereniging Promotie
Lees meer >Krijgt u wel eens een eindspel op het bord in uw partijen? En was u tevreden over de afloop? Of knaagde er iets waarvan u later dacht: “Dat had ik anders kunnen spelen?”
Schaaksite biedt een eindspelrubriek aan waarin u uw kennis kunt opfrissen of eventueel uitbreiden. De internationale meesters Twan Burg en Herman Grooten zullen op frequente basis u proberen bij te praten over diverse eindspelfinesses.
In het nieuwste nummer van het New in Chess Magazine bespreekt Timman zijn grote liefde voor het eindspel. Hij geeft aan dat hij Fischer een groot rolmodel voor spelers van zijn generatie was. Dat kwam omdat de voormalige wereldkampioen zijn grote analysecapaciteiten wist te demonstreren bij afgebroken partijen. In dit précomputertijdperk kon dat nog en waren spelers aangewezen op zichzelf of op het team van secondanten dat zij om zich heen hadden verzameld. Timman zelf werd in de loop van zijn succesvolle carrière ook een eindspelvirtuoos en ik kan hem bij deze mededelen dat hij veel spelers in ons land die 10-15 jaar jonger zijn dan hij ook heeft geïnfecteerd met het ‘eindspelvirus’. Zelf had ik ook de nodige afgebroken partijen waarvaover ik in eerdere artikelen wel eens een boekje open heb gedaan. Zie bijvoorbeeld:
Maar dat is door de aanwezigheid van engines en andere mogelijke hulpmiddelen vandaag de dag onmogelijk. Vandaar dat spelers zich zelf de nodige eindspelkennis en eindspeltechniek zullen moeten eigen maken. Overigens geeft Timman terecht aan dat – hoe sterk die engines ook zijn – ze in sommige eindspelen de plank volkomen misslaan.
Vandaar dat ik in mijn trainingen vaak het accent leg op de systematische studie van eindspelen en jeugdspelers aanraad om zeker hun eigen partijen na afloop goed te bestuderen. Zo doe je spelenderwijs de nodige kennis op. Want als je eigen partij in het geding is, ben je er vaak meer bij betrokken om te weten hoe je het had moeten doen.
De hartverscheurende uitvluggerfasen werken bepaald niet mee om eindspelen naar behoren te behandelen. Het resultaat van veel mooi opgebouwde partijen is niet florissant te noemen. Er zijn voorbeelden te over waar zeer sterke spelers volledig mistastten, puur door gebrek aan tijd. Maar ook zien we dat bij jeugdige toernooitijgers soms een chronisch gebrek aan kennis en ervaring bestaat om soms elementaire eindspelen tot een goed einde te brengen.
Lees meer >De verzameling korte verliespartijen van Donner, gepubliceerd door Tim Krabbé en het boek van Tim Krabbé & Max Pam “De Koning”, is de aanleiding geweest midden jaren tachtig in de vorige eeuw om schaakpartijen van Hein Donner te gaan verzamelen. Een computer had ik nog niet, met andere woorden partijen zoeken en overschrijven. Dat zijn er toen zo’n 600 geworden, daarnaast legde ik de toernooi-uitslagen vast, waar en tegen wie heeft Donner gespeeld in zijn carrière. Na de aanschaf van een pc en een databaseprogramma zette ik de stap om de partijen en aantekeningen om te zetten naar in eerste instantie Tascbase (intussen Chessbase) en Excel/Word.
Met toernooiboeken, bulletins, tijdschriften en databases kom je een heel eind verder. Ik heb wel ontdekt dat er van veel partijen verschillende versies te vinden zijn op internet, het digitaliseren is daar onder andere een oorzaak van. Het uitgangspunt dat ik in dergelijke gevallen hanteer, om deze dubbele partijen op te lossen, is dat ik in principe uitga van het toernooiboek, toernooibulletin, tijdschrift of krantenartikel.
Het digitale archief met historische kranten van onder andere de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag (www.delpher.nl) is een bron die een schat aan informatie heeft opgeleverd. Daarnaast beschikt de Koninklijke Bibliotheek ook over een grote verzameling schaakliteratuur.
Lees meer >Schaaksite besteedt graag aandacht aan boeken. Daarvoor hebben wij op dit moment zes recensenten, van uiteenlopende speelsterkte. Bij het ene boek zijn we blij als dat wordt gerecenseerd door een grootmeester, bij het andere boek zijn we blij als het wordt gerecenseerd door een modale clubschaker. Wij streven ernaar regelmatig een recensie te plaatsen, zo veel mogelijk op dinsdag of vrijdag. Vandaag de eerste recensie van grootmeester Sipke Ernst.
Afgelopen juni verscheen Positional Decision-Making In Chess, een samenwerkingsverband tussen Jacob Aagaard en topgrootmeester Boris Gelfand. Aanvankelijk was dit boek alleen in hardcover verkrijgbaar, maar sinds deze week is het dan eindelijk ook aan te schaffen in paperback. Een goed moment voor een recensie, want die verdient het boek absoluut.
Het gebeurt namelijk niet zo vaak dat ik een schaakboek doorwerk zonder dat ik daarbij uitstapjes naar andere boeken maak. Eigenlijk lees ik de meeste schaakboeken maar voor 30% en dan meestal ook nog zonder een schaakbord te gebruiken. Een beetje plaatjes kijken zeg maar. Dit boek is daarop echter een grote uitzondering
Lees meer >De 78e editie van het Tata Steel Chess Tournament in Wijk aan Zee is alweer voorbij. Er is weer heel wat afgeschaakt en gepraat in dat knusse dorp aan de kust. Dit jaar geen dik pak sneeuw, geen harde stormen en geen gestrande boten. Dus niets heeft een soepel verloop in de weg gestaan. De Masters hebben voor het derde achtereenvolgende jaar twee keer buiten Wijk aan Zee gespeeld. Dit keer zijn Amsterdam (voor de tweede keer) en Utrecht uitverkoren om een speelronde van de Masters binnen de stadsgrenzen te laten spelen.
Lees meer >Wekelijks publiceren of verwijzen wij naar deze schaakrubrieken. Wij streven naar publicatie op de woensdag na het voorgaande weekend.
Hans Ree zag Anand slecht presteren in Gibraltar en herinnert zich nog het moment dat hij van zichzelf merkte dat hij er niets meer van kon. Gert Ligterink blikt vooruit naar het WK-kandidatentoernooi aan de hand van de scores bij de bookmakers. Hans Böhm, Johan Hut en Henk Prins blikken terug op Tata. De schaakrubrieken van afgelopen weekend.
Lees meer >Wekelijks publiceren of verwijzen wij naar deze schaakrubrieken. Wij streven naar publicatie op de woensdag na het voorgaande weekend.
Lees meer >Krijgt u wel eens een eindspel op het bord in uw partijen? En was u tevreden over de afloop? Of knaagde er iets waarvan u later dacht: “Dat had ik anders kunnen spelen?”
Schaaksite biedt een eindspelrubriek aan waarin u uw kennis kunt opfrissen of eventueel uitbreiden. De internationale meesters Twan Burg en Herman Grooten zullen op frequente basis u proberen bij te praten over diverse eindspelfinesses.
In het onlangs beëindigde Tata Steel Chesstournament werd in de elfde ronde de partij gespeeld tussen twee iconen binnen het schaken. De witspeler, wereldkampioen Magnus Carlsen, alsmede de zwartspeler, ex-wereldkampioene Yifan Hou, behoeven geen nadere introductie. In de vorige editie van hetzelfde toernooi speelden ze ook al tegen elkaar en toen werd Hou redelijk gemakkelijk weggespeeld.
![]() |
![]() |
Magnus Carlsen |
Yifan Hou |
Ditmaal gaf ze veel beter partij aan de Noor. Die slaagde er niet in om het verschil te maken in de opening en het middenspel. De strijd gleed af naar een dame-eindspel dat hooguit een tikje beter was voor wit. Carlsen staat erom bekend dat hij elk vrijwel eindspelletje, al staat nog zo gelijk, doorspeelt om te zien of de tegenstander bereid is fouten te maken. Op de 44ste dient zich een cruciaal moment aan. Na een schaakje van Hou biedt Carlsen dameruil aan. Hoe staat het resterende pionneneindspel? Mag zwart dames ruilen of kan zij die beter op het bord houden. De Chinese ster besluit om op het voorstel in te gaan, zij ruilt de dames. Het pionneneindspel moet remise zijn, maar hoe breng je dat tegen zo’n sterke speler dan ook daadwerkelijk op het scorebord? Het lukt haar niet en achteraf wist natuurlijk iedereen hoe het had gemoeten. Maar dat is in een praktische partij makkelijker gezegd dan gedaan. Er zit zoveel onder de oppervlakte dat ik heb besloten het hele eindspel eens aan een nadere analyse te onderwerpen. Veel plezier bij het bekijken van de ideeën in dit toch uiterst verraderlijke eindspel.
Deze analyse via de viewer: