Rubrieken

De Telegraaf schaakrubriek 28 april 2012

Hans Böhm

Oefenpartijen

Het is niet ongebruikelijk om in de voorbereiding op een belangrijk evenement wat oefenpartijen te spelen tegen een sterke tegenstander. Men hoeft zich dan geen zorgen te maken om het verlies van ratingpunten en er kan vrijelijk geëxperimenteerd worden. Het is dan wel gebruikelijk dat die voorbereiding geheim blijft, zodat het geoefende later ook in praktijk kan worden gebracht. Daar zijn vele voorbeelden van. Maar nu hebben de topspelers Levon Aronian (Armenië) en Vladimir Kramnik (Rusland) daar een eigen draai aan gegeven. Zij spelen een officiële (!) oefentweekamp in Zürich van zes partijen in het klassieke speeltempo en dat is gewoon live te volgen.

Lees meer >

HDC Media schaakrubriek 28 april 2012

Johan Hut

Gooi- en Eemlander, Noord-Hollands Dagblad, Haarlems Dagblad/IJmuider Courant, Leidsch Dagblad

Dekselse grootmeesters zien alle foutjes

De kampioenen in de hoogste drie klassen van de KNSB-competitie waren al bekend, zoals de trouwe lezers van deze rubriek weten. De meeste degradanten ook al. Een enorme verrassing vorige week in de slotronde van de Meesterklasse was wel dat BSG (Bussum) zich veiligstelde door de Gooise aartsrivaal HSG (Hilversum) te verslaan. Daardoor degradeerde LSG (Leiden), dat van Accres Apeldoorn verloor, met HSG naar de eerste klasse. Het lijfsbehoud van de Bussumers was bijna een wonder, na vijf van de negen ronden stonden ze nog op nul punten. Dat lieten ze volgen door een slotserie van zeven punten uit vier wedstrijden. Een bizarre verdeling over het seizoen.

Lees meer >

Nederlands Dagblad schaakrubriek 28 april 2012

Schaakrubriek © Nederlands Dagblad website ND

DRS. B.H. WILDERS

KONING NOBELPAD 24 3813 KK AMERSFOORT

E-MAIL:

Sommige schakers treft het tragische lot dat ze voor het nageslacht voornamelijk bewaard zijn gebleven vanwege een spectaculaire verliespartij,zo bv Kieseritzky vanwege de Onsterfelijke Partij tegen Anderssen. Ook Donner was bang de Chinese Kieseritzky te worden vanwege zijn tragische ondergang tegen Lin Wenzhe.Persoonlijk leek dat mij een terechte straf voor het feit dat deze linkse rakker in 1978 was gaan schaken in de fascistische militaire dictatuur in Argentinië ,toch wat ongemakkelijk als achter je rug de lijken in zee ploffen.

Lees meer >

Belevenissen van een arbiter: Verwarring in Den Haag

Eind vorig jaar werd er een competitiewedstrijd gespeeld in de promotieklasse van de Haagse Schaakbond. Plaats van handeling was het historische Nationaal Schaakgebouw aan de van Speykstraat 1 in ’s-Gravenhage. Het monumentale pand is in 1926 aangekocht door mr. Alexander Rueb (1882-1952). Deze advocaat en procureur bij de Hoge Raad en amateurschaker had hiermee ongeveer dezelfde bedoelingen als nu het Max Euwe centrum ten uitvoer brengt. Vanaf de oprichting tot en met 1944 was er het kantoor van de wereldschaakbond (FIDE) gevestigd. Mr. A. Rueb was in die tijd de eerste voorzitter van de FIDE. Hij was ook een verwoed boekenverzamelaar en had een kostbare schaakboekenbibliotheek opgebouwd, die in 1945 jammerlijk in luttele minuten door brand werd verwoest ten gevolge van het oorlogsgeweld. Vanaf het begin af is het Nationaal Schaakgebouw de thuisbasis van het Koninklijk ’s-Gravenhaagsch Schaakgenootschap ‘Discendo Discimus’ (DD). Deze roemrijke club is een van de oudste schaakverenigingen van ons land en zesmaal kampioen van Nederland geweest. De laatste keer is al weer even terug (1955/56).

Lees meer >

Oude doos (16): Schakerskwalen

Verhalen uit de oude doos

Lees meer >

De eerste keer

Column van schaakvereniging Promotie

Lees meer >

Oude doos (15): Rudy Douven, huppalakee

Verhalen uit de oude doos

Lees meer >

De bezwaarprocedure

De bezwaarprocedure

Enkele aandachtspunten

Schaakrecht is ingewikkeld. Veel te ingewikkeld voor een amateur wedstrijdleider – een vrijwilliger – om snel te kunnen toepassen. Een wedstrijdleider kan daardoor een onjuiste beslissing nemen, of een vermeend onjuiste. Om te voorkomen dat een wedstrijdleider ter plekke voorwerp wordt van een eindeloos debat, staat tegen zijn beslissing bezwaar open. De aantekening ‘bezwaar’ op het uitslagenformulier beëindigt de discussie, waardoor iedereen op tijd kan terugkeren naar huis. In dit artikel zet ik een aantal aandachtspunten op een rijtje.

Lees meer >

Schaakrubrieken 21 april 2012

Schaaksite.nl is een site voor iedere geïnteresseerde in het schaken.

Daarom mag aandacht voor de schaakrubrieken in de landelijke bladen niet ontbreken.

Wekelijks publiceren of verwijzen wij naar deze schaakrubrieken.


Hans Ree

Zijn rubriek ‘ Ben de Graaf aarzelde niet ’begint met:

´Toen ik de mooiste partij van het Russisch teamkampioenschap naspeelde, dacht ik aan Ben de Graaf, die in de vorige eeuw lange tijd chef sport van de Volkskrant was.

Op een avond, het zal tegen 1980 zijn geweest, zat Hein Donner op de redactie een schaakverslag te schrijven. Met de pen, in keurig handschrift. Computers waren er nog niet bij de kranten en een schrijfmachine had Hein toen nog nooit aangeraakt.

Ton Sijbrands kwam binnen en vertelde over een partij uit een belangrijk damtoernooi waar volgens hem iets vreemds mee was. Ben de Graaf had weinig tijd nodig om een oordeel te vellen: ’Doorgestoken kaart. Schrijf dat maar eens stevig op, Ton’.

Lees meer >

De Telegraaf schaakrubriek 21 april 2012

Hans Böhm

Schakersportretten

Geschreven portretten komen nog meer tot leven als de schrijver een directe, persoonlijke band met het onderwerp heeft. Dan kan er niet meer weggekomen worden met interpretaties of gemeenplaatsen, want de schrijver weet dat zijn lezers meer verwachten. Waar zit die persoonlijke relatie in? Wat maakt het verschil tussen deze schrijver en een andere? Wanneer komt het moment dat we iets lezen dat we nog niet wisten? De schrijver van ‘bevriende’ portretten wil maar moet ook de lat hoger leggen.

Jan Timman beschrijft in ‘Schakers’ met als ondertitel ‘portretten’, tien collega’s. Dat zijn Alexander Aljechin, Mikhael Botwinnik, Bent Larsen, Mischa Tal, Boris Spasski, Bobby Fischer, Ulf Andersson, Garri Kasparov, Judit Polgar en Magnus Carlsen.

Timman loopt in 2004 door Lissabon en ziet een winkeltje met oude snuisterijen. Hij gaat naar binnen en ziet een bijzonder schaakspel dat opvalt door de kleur: oranje en blauw maar toch de klassieke vorm van de Stauntonstukken. En een visitekaartje erbij. ‘Alexandre Alekhine” leest hij, met sierlijke letters geschreven. ‘Het was een krachtig handschrift dat ik onmiddellijk herkende, vooral door de hoofdletter A. In oude toernooiboeken waren veel foto’s van de deelnemers met daaronder hun handtekening opgenomen. Aljechins handtekening viel op door de vorm van de A.’

Hij koopt het spel en laat zich door experts voorlichten. De stukken zijn van Portugees porselein en Aljechin heeft een tijdje in Lissabon gewoond. Dat was niet lang voordat hij in armoede stierf en vermoedelijk om de eindjes aan elkaar te knopen heeft hij zijn eigen schaakspel verkocht.

Lees meer >