Rubrieken

De C is van Capablanca

Het Schaakalfabet is een serie, geschreven door de ons helaas vroeg ontvallen Huub van Dongen, in oorsprong geschreven voor het Brabantse jeugdblad Minorpromotie, waarin alle letters van het Alfabet aan beroemde schakers, schaaktermen of andere schaakcuriositeiten worden gekoppeld. Herman Grooten heeft zijn serie bewerkt.

[i Capablanca (Foto bron onbekend)

Wat een naam: José Raúl Capablanca y Graupera. Hij was misschien wel het grootste schaaktalent aller tijden. Van tijd tot tijd worden er wel eens lijstjes gepubliceerd met de beste schakers ooit. José Capablanca staat dan bijna altijd in de top drie. Dat is geen wonder, want in zijn lange schaakcarrière scoorde hij in officiële partijen bijna 75 procent en hij verloor praktisch nooit.

Lees meer >

Overzicht Schaakalfabet

Overzichtspagina Schaakalfabet

Het Schaakalfabet is een serie, geschreven door de ons helaas vroeg ontvallen Huub van Dongen, in oorsprong geschreven voor het Brabantse jeugdblad Minorpromotie, waarin alle letters van het Alfabet aan beroemde schakers, schaaktermen of andere schaakcuriositeiten worden gekoppeld. Huub van Dongen (zie foto Karin Gottlieb) was een groot schaakpromotor die veel voor het Nederlandse/Brabantse schaakleven heeft betekend.

Lees meer >

Groningen 2011

Column van de Schaakvereniging Promotie

Lees meer >

De tachtigers

schaakbeeldcolumn van SMB

Lees meer >

Oude doos (3): Kasparov in Wijk aan Zee

De sterkste schaker die ooit in Wijk aan Zee heeft gespeeld was Gari Kasparov. Drie keer op rij was hij er en won hij het toernooi. Tevreden was hij niet, althans niet over alles. Daarom zegde hij de hoogovens weer vaarwel.

1999

De wereldkampioen had in 1998 maar één toernooi gespeeld, Linares, en daar won hij slechts één partij. Hij was te veel bezig met organisatorische besognes rond zijn wereldtitel en daar had hij spijt van.

Lees meer >

Belevenissen van een arbiter: Live vanuit Wijk aan Zee

Vrijdag de dertiende een ongeluksdag? Welnee! Allemaal bijgeloof! Dit jaar is dit de dag in januari waarop het Tata Steel Chess Tournament begon. Weliswaar niet voor de grootmeesters, maar voor de amateurs, die ’s-avonds aan hun weekendvierkamp begonnen. ‘s-Ochtends thuis de laatste spullen in mijn koffer gepakt en nog één keer koffie gedronken met de vrouw, voordat ik richting Wijk aan Zee vertrok met het openbaar vervoer. Alles reed keurig op tijd dit keer.

Lees meer >

Inleveren medaille

Inleveren medaille

Procedurele rechtvaardigheid

  1. Een fout op het Wereldkampioenschap vrouwenteams 2011
  2. Bericht in Daily News & Analysis
  3. Mijn commentaar
  4. De normen van Mark Rutte
  5. De conclusie

1. Een fout op het Wereldkampioenschap vrouwenteams 2011

Organisatoren: de locale overheid van Mardin en de Turkse Schaakbond

Toernooi directeur: IO Cengiz Ince

Hoofdarbiter : IA Erdem Ucarkus

Arbiter : FA Fahri Karabay, FA Fatma Yilmaz, FA Cigdem Aktuz

Plaats: Erdoba Elegance Hotel Mardin, Turkije

Datum: 18 december tot 27 december 2011

Lees meer >

De Telegraaf schaakrubriek 14 januari 2012

Hans Böhm

Reggio Emilia en Wijk aan Zee

Gisteren vond de feestelijke opening plaats van het mooiste toernooi ter wereld: het Tata-schaakevenement. Dat zal de komende weken een volle bron van schaaktechnische hoogstandjes, dramatische voorvallen en bijzondere randverhalen opleveren. Met zo’n twee duizend deelnemers uit alle werelddelen, van zwakke clubspeler tot absolute wereldtopper, is er altijd wat te beleven.

Lees meer >

de Volkskrant schaakrubriek 14 januari 2012

Gert Ligterink

Volkomen onverwachte overwinning

We moeten een tijdje terug in de historie om een toernooizege van een Nederlandse schaker te vinden die vergelijkbaar is met de triomf van Anish Giri in Reggio Emilia. In 1994 won Jeroen Piket in Dortmund vóór onder anderen Karpov, Timman en Kortchnoi. Een jaar later was Jan Timman in het Donner memorial in Amsterdam de laatste Nederlander die in een elitetoernooi de wereldtop achter zich hield.

Lees meer >

Oude doos (2): Mysterieuze Russen in Beverwijk

Tot 1960 had het Hoogovenstoernooi sterke deelnemers, maar niet uit de wereldtop. Euwe, Donner, Prins en Bouwmeester wonnen het toernooi en uit het buitenland Pilnik, Milic en Matanovic. De eerste echt groten (naast Euwe) waren Stahlberg (1956) en Olafsson (1959), zij bereikten ook het kandidatentoernooi om het wereldkampioenschap. Veel concurrentie kregen ze niet.

Larsen en Petrosjan, de gezamenlijke winnaars van 1960, waren de eerste buitenlanders van de allerhoogste categorie, al moest dat van Larsen (die een jaar eerder slechts achtste werd) nog blijken.

Lees meer >