Het zat er natuurlijk al aan te komen – Venlo 1 had al zijn wedstrijden nog gewonnen en van de
achtervolgende groep was nog maar één uitdager over – maar toch kwam de bevestiging dat we ons
kampioen mochten noemen onverwachts. Het Roermondse ‘t Pionneke had zich taai vastgebeten in
onze kuiten en leek de achtervolging niet op te willen geven, maar afgelopen zaterdag 2 april kregen
ze dan toch een nederlaag te slikken.
De zevende ronde, die eigenlijk de achtste had moeten zijn, maar doordat de vijfde nog niet gespeeld is noem ik het toch maar de zevende, bracht ons naar Den Bosch. Toestanden op de A27 en op de Utrechtse Waterlinieweg maakten dat we een flink eind om moesten met als gevolg dat ons hele halve uur speling in de auto werd doorgebracht. We waren net op tijd!
En Passant en HMC Den Bosch hebben allebei leden die momenteel het EK spelen in Slovenië maar tot een vooruitspeeldiscussie leidde dat niet.
Lees meer >
Stel je eens voor, je speelt de wedstrijd van het jaar. De verliezer degradeert, de winnaar mag nog een jaar langer genieten van de Meesterklasse, het summum van het Nederlandse clubschaak. Dan weet je dat aan beide kanten alle registers opengetrokken worden en de bodem van de clubkassen tijdelijk wordt bereikt.
Zo trad Groningen tegen ons aan met niet alleen GM Sipke Ernst, maar ook met drie nieuwe leden: IM Jogstad,
Lees meer >
Het HSG Open zal dit jaar weer worden gehouden op de mooie locatie in Hilversum in hotel Lapershoek. Het toernooi vindt plaats van 17 – 19 juni 2022. Er zijn weer aantrekkelijke arrangementen voor overnachtingen en maaltijden. Alle informatie is te vinden op www.hsgopen.nl. De inschrijving is geopend.
Er kan gespeeld worden in de A, B of C groep of in een vierkamp.
Lees meer >
Als analytici zijn wij schakers ertoe geneigd onze winstkansen zuiver af te meten aan de mogelijkheden die zich op het bord presenteren – met uitzondering van die eeuwige obsessie met ratingpunten, dan. Maar als we verliezen komen allerhande factoren bovendrijven die achteraf van invloed bleken te zijn: slecht geslapen, drukke week gehad, lang niet gespeeld, maar ook: tijdnood, angst voor deze of gene variant of ‘ik wilde eens iets leuks proberen’. We kunnen die factoren natuurlijk afdoen als excuusjes, maar we kunnen ze ook zien als een resultaat van de enorme inspanning die een schaakpartij van ons vergt. Die (in)spanning zorgt ervoor dat we onszelf soms al op voorhand ondermijnen: ‘het is oké om van een sterkere speler te verliezen’, ‘tegen hem kan ik niet voorbereiden; hij speelt alles’, enzovoorts. Hoezeer we ook willen geloven dat het uiteindelijk alleen om goede zetten draait, dergelijke houdingen beletten het ons werkelijk objectief te blijven. Sterker nog, die objectiviteit is net zo’n grote illusie als al dat psychologische geneuzel dat achteraf aan de partijevaluatie toegevoegd kan worden. In de voorbereiding, in het selecteren van kandidaatzetten en bij het aanbieden, aannemen of afwijzen van een remiseaanbod spelen karakter en gemoedstoestand duidelijk een rol.
Maar wat moeten we met dat gegeven? In The Secret Ingredient to Winning at Chess legt de Slovaakse grootmeester Ján Markoš het uit. Hij begint met een paradox: doorgaans heeft de doorsnee amateur betrekkelijk veel schaakkennis; die weet wat van diens favoriete openingen, weet ook dat ‘ie niet zomaar diens pionnen moet laten isoleren en heeft thuis boekenkasten vol schaakhistorie staan. Hoe zijn die gegevens met elkaar te rijmen? Samengevat: de amateur weet zich geen raad met al die middelen. Die weet diens voorbereiding en diens houding achter het bord niet af te stemmen op de praktijk, zodanig dat diegene altijd goed partij kan geven, onafhankelijk van het aantal boeken over de Siciliaanse Najdorf die hij of zij bestudeerd heeft. Natuurlijk, op de hoogte zijn van structuren, openingsvarianten en typische eindspelen is van groot belang. Maar hier gaat het nu juist om de vraag waarom je, ondanks al die voorhanden kennis, nog stééds niet in staat bent te winnen als je weer achter de stukken zit. In het antwoord op die vraag schuilt het geheime ingrediënt dat goede schakers zo goed maakt.
Wekelijks publiceren we de diverse schaakrubrieken van de weekendkranten. Wij streven naar publicatie op de woensdag of donderdag na het voorgaande weekend.
Lees meer >Woensdagavond. De computer gaat aan, koptelefoon klaar om het geluid te testen. Skype wordt opgestart en om 19.30 uur wordt er ingebeld. De schaaktraining kan beginnen…
Armin Kohlrausch (foto Hub van de Laar)
Dat is sinds vandaag niet meer het geval. Begin deze week werd ik opgeschrikt door een telefoontje van iemand die ik niet kende maar die mijn telefoonnummer via het internet had weten te vinden. Deze heer, Prof. Dr. Steven van de Par, een Nederlander die werkzaam is op de universiteit van Oldenburg in Duitsland, meldde mij het zeer onverwachte overlijden van de mij zeer bekende en dierbare Armin Kohlrausch. Aan het slot van een conferentie in Stuttgart die ging over zijn specialiteit geluid was Armin tijdens een presentatie die hij gaf, heel onverwacht in elkaar gezakt. Vanuit de zaal snelden mensen toe die geprobeerd hem te reanimeren en ik begreep ook dat een ambulance vrij snel ter plekke was, maar het heeft niet meer mogen baten. Op 68-jarige leeftijd heeft een goede schaakvriend, mijn trouwe schaakstudent, maar vooral een heel aardig en bescheiden mens het leven gelaten, terwijl hij nog volop in het leven stond en boordevol plannen zat. Ik kan het nog steeds niet bevatten…
Armin Kohlrausch was een Duitse hoogleraar, al heel lang wonend en werkend in Nederland. Tegen de tijd dat hij tegen zijn pensioen aanliep, ongeveer anderhalf jaar geleden, had hij besloten zijn vroegere hobby, het schaken, na ruim 40 jaar weer op te pakken. Hij was specialist op het gebied van alles met audio en geluid te maken heeft. Behalve dat hij een deeltijdbaan bij Philips had, werkte hij ook op de Technische Universiteit in Eindhoven. Bovengenoemde Van de Par vertelde mij door de telefoon dat Armin zijn begeleider was tijdens zijn promotie. Later werden beide collega’s bij Philips, en zij zijn altijd in contact gebleven met elkaar. Tijdens de conferentie in Stuttgart hebben zij nog veel van gedachten gewisseld over diverse onderwerpen omdat zij ook nog bezig waren aan het schrijven een paar papers. Steven vertelde dat Kohlrausch nog vol energie zat tijdens die conferentie.
Armin had mij aan het begin van die week nog een fotootje opgestuurd van een schaaktafeltje met als onderschrift: “Groeten uit Stuttgart!” (zie foto links).
Ik heb hem nog vóór de coronacrisis voor het eerst kennis gemaakt met deze bijzonder aimabele en ook heel bescheiden persoonlijkheid. Hij werd lid van de schaakvereniging WLC (Woensel Lichttoren Combinatie) in Eindhoven waar mijn zoontje Tommy bij de senioren speelde. Zo’n beetje één van de eerste partijen die Armin speelde was op het weekendtoernooi in 2019 toen ze tegenover elkaar kwamen te zitten. Hun partij verliep zo:
Lees meer >
Afgelopen weekend begon in Terme Catez in Slovenië het EK individueel. Voor de deelnemers een kans op plaatsing voor de Worldcup en die kans is groter dan ooit, want er zijn geen Russen van de partij!
Siem van Dael (foto Frans Peeters)
Nederland is met vijf deelnemers vertegenwoordigd waarvan alleen Lucas van Foreest een serieuze gooi lijkt te kunnen doen naar zo’n Worldcupplek. Hij is solide begonnen met een overwinning en twee remises. Het kan nog alle kanten op.
Jörgen Henseler heeft vaker het EK gespeeld. Het zal weer een pittig toernooi voor hem worden. Hij is met een half uit drie gestart en staat daarmee zelfs nog op elo-winst.
Jan Roebers heeft ook een halfje gescoord. Hij is vast afgeleid door de verrichtingen van zijn dochter Eline, die alleszins redelijk gestart is met 1,5 uit 3 inclusief een remise tegen de Oostenrijkse grootmeester Felix Blohberger.
Ook gestart met 1,5 uit 3 is Siem van Dael en hij zal van alle Nederlanders met het meeste plezier terugkijken op de start van het toernooi. Hij scoorde die 50% namelijk tegen alleen maar grootmeesters. Een keurig halfje in de eerste ronde tegen de Italiaan Basso werd gevolgd door een nederlaag tegen voormalig 2700-speler Jobava. Maar in ronde 3 haalde de 18-jarige Siem geweldig uit door middels een positioneel dameoffer de Kroatische grootmeester Robert Zelcic te verslaan…
Wat een heerlijk potje om een grootmeester mee in te maken!
Lees meer >“Forever young”, wenst Bob Dylan zijn publiek toe.
“Voor altijd jong”, speldt Matthijs van Nieuwkerk de gasten van zijn muziekshow op de mouw. De meesten laten zich de vleierij aanleunen, een enkeling sputtert tegen. Eeuwige jeugd, het mocht wat.
Het is mogelijk, altijd jong blijven, zingt Alphaville. Als je maar jong sterft of als je maar op jonge leeftijd iets doet waardoor je als jong genie voor eeuwig voortleeft.
Voor ons, gewone schakende stervelingen, is zo’n eeuwige jeugd wenselijk noch haalbaar. Zolang we maar tot op hoge leeftijd van het spel kunnen blijven genieten. Dat is meer dan genoeg. De krachten zullen afnemen, maar als het meezit zullen er momenten zijn waarop het vroegere elan zich voor even weer in volle glorie toont en het jonge grut aan de andere kant van het bord ten onder gaat aan overmoed en onderschatting. En een enkele keer weet je misschien iets te bereiken waarvan je niet wist dat je het in je had. Remisekoning!
Enfin, lees het mooie verhaal van Foppe-Jan Montsma. Maar lees ook hoe fragiel alles is als de gezondheid je in de steek laat. Zoals bij die vriend van mijn allereerste schaakuur, Rob Witt.
Lees meer >Sqaak
Het duurt nog even voordat hij er is maar dan heb je ook wat: de quantumcomputer. De superrekenmachine met q-bits i.p.v. bits. Oftewel niet rekenen met 1 of 0 maar rekenen met 1 of 0 of 1 en 0. Een revolutie in het computertijdperk die zijn weerga niet kent. Huidige snelle computers worden gedegradeerd tot trage telramen.
Is een dergelijke revolutie ook mogelijk bij het schaak?
Lees meer >Het Europees Kampioenschap Bedrijvenschaak zal in 2022 plaatsvinden in Rotterdam. Speellocatie is de James Cook, een van de rondvaartschepen van Koninklijke Spido, terwijl deze door de Rotterdamse haven vaart! De feestelijke afsluiting vindt plaats in Holland Casino Rotterdam.
Het toernooi wordt gespeeld op 18 en 19 juni 2022. Noteert u deze data nu reeds in uw agenda en mis deze unieke belevenis niet!
Voor meer informatie zie de officiële uitnodiging op de website van de European Chess Union.
Lees meer >Anish Giri is laatste geworden in groep D van de Fide GP Berlijn. Dit betekent dat hij zeer waarschijnlijk niet mee mag doen aan het komende kandidatentoernooi. Hij had daartoe bij de beste twee spelers van de GP-toernooien moeten zitten, en daarvoor GP Berlijn moeten winnen. Nakamura profiteerde van de uitschakeling van Giri: hoewel de halve finales nog gespeeld moeten worden, is hij (door groep A te winnen) samen met Rapport al zeker van de beste twee (volgens Chess By Numbers en die weet dat soort dingen).
Lees meer >Het was alweer even geleden dat ik een repertoireboek had gekocht. Eerlijk gezegd, het was nu ook per ongeluk gegaan. Al bladerend over newinchess.com viel mijn oog op dit boek, met de titel ‘Grandmaster Gambits: 1.e4’. Dat niet alleen, het was geschreven door de excentrieke ‘Ginger GM’ Simon Williams en veelschrijver Richard Palliser, auteurs die informatie over het algemeen wel wat luchtiger weten te brengen.
Wat wil je nog meer? Dacht ik. Een mooi boek over de verschillende gambieten na 1.e4. Niet alleen voor mezelf, maar ook als schaaktrainer voor mijn leerlingen zou het nuttig zijn om wat meer overzicht te hebben van de verschillende gambieten na 1.e4.
Maar, het is dus geen boek met daarin een overzicht van verschillende 1.e4 gambieten, het is een openingenrepertoire dat is gebaseerd op de zet 1.e4 en een reactie heeft op alle mogelijke antwoorden van zwart. En voordat u denkt of die uitspraak wel klopt, beken ik dat ik niks heb gezien tegen de zwarte reacties 1…b5, 1…Ph6 en 1…Pa6. U mag bepalen of u dat een verlies vindt.
Na het mentaal omschakelen besloot ik op basis van de inhoudsopgave maar eens een zwarte opening te pakken waarvan ik wel benieuwd was hoe wit er een gambiet van zou maken. Het viel me op dat de Caro-Kann maar een hoofdstuk had van een paar bladzijden. Hoe kan zo’n solide, diep geanalyseerde en gerespecteerde opening nou maar 10 bladzijden krijgen in een boek van meer dan 400 pagina’s? In vergelijking, de Pirc (1…d6 & 2…Pf6) kreeg er 50, de Moderne opening (1…g6) kreeg er 35 en zelfs de Zwarte Leeuw (1…d6, 2…Pf6 en 3/4…e5) kreeg er 28.
Ik bladerde naar het hoofdstuk en zag de volgende tekst en deze bijbehorende afbeelding staan, waarna ik toch even de neiging kreeg het boek meteen te retourneren:
The Hillbilly attack
Mijn vader stierf aan een longbloeding, voor mijn moeder die er bij was een afgrijselijke ervaring. Toen arts en begrafenisondernemer langs waren geweest en zij een moment rust had, hoorde zij hoe buiten de slagersjongen die de bestellingen rondbracht op zijn fiets – in de jaren vijftig geen ongewoon beeld – een allervrolijkst deuntje aan het fluiten was. Zij vertelde mij vele jaren later hoe volstrekt idioot dit op haar overkwam,
