Recensie: Countering the Queen’s Gambit
Openingsboeken zijn er in allerlei soorten en maten. Zoals elke schaker heb ik er heel wat in mijn bibliotheekje staan. Maar er zitten exemplaren bij de ik nauwelijks heb bestudeerd. De reden?
Er zijn openingsboeken die boordevol staan met vrijwel uitsluitend varianten en bitter weinig toelichting. Na een paar bladzijden is de gemiddelde lezer al verdwaald in een woud aan varianten. Het nodigt zeker niet uit tot lezen. Andere boeken beginnen met ongebruikelijke varianten. Het lijkt me een vreemde kronkel om op die manier te beginnen.
Als er één ding is wat een auteur moet zien te bereiken is om de lezers bij zijn lurven te pakken en hem enthousiast maken om verder te lezen. Dan begin je dus met wat er toe doet. Dus maak je een vliegende start met de hoofdvarianten en de achterliggende principes en ideeën. Je valt de lezer op zo’n moment nog niet lastig met de één of ander obscure variant die je nooit op het bord krijgt.
Zo bekeken ben ik al een stuk enthousiaster over dit boek. De auteur neemt de lezer inderdaad bij de hand en laat hem op een bijzonder vriendelijke (en instructieve) manier kennis maken met het (geweigerde) damegambiet. Het boek bestaat uit vier delen en daarin elf hoofdstukken. Wat mag de lezer verwachten?
Lees meer >



Ambitieuze lieden krijgen het soms voor elkaar om bij hun sollicitatiegesprek een auto van de zaak te bedingen. Zo ook mijn broer. Ooit begon zijn chauffeursleven met een Mitsubishi Colt. Die kocht hij nog zelf, tweedehands. Maar toen zijn carrière in de bakkerswereld goed op gang kwam kreeg hij een auto van de baas. Ooit een benzineslurpende BMW, maar later een al iets meer ecologisch verantwoorde Toyota Prius. En tussendoor nog meer auto’s waarvan ik het merk niet heb onthouden.
Er zijn veel dingen die je kunt doen op of met muziek. In de film Bolero (1984) spelen Bo Derek en nog iemand het oudste spel ter wereld terwijl de tonen van de bolero van de Franse componist Maurice Ravel het vuurtje nog eens lekker oppoken. Uit de tijd van de Braziliaanse dictatuur (1964-85) herinner ik me een luguber krantenbericht. Lees de hele column in 








