Schaakrubrieken weekend 26 maart 2016

Wekelijks publiceren of verwijzen wij naar deze schaakrubrieken. Wij streven naar publicatie op de woensdag na het voorgaande weekend.
Lees meer >
Wekelijks publiceren of verwijzen wij naar deze schaakrubrieken. Wij streven naar publicatie op de woensdag na het voorgaande weekend.
Lees meer >
Weer een geweldige ronde! Want deze voorlaatste ronde in het Kandidatentoernooi te Moskou werd door alle spelers aangegrepen om vechtschaak van de bovenste plank te laten zien. Vrijwel elke speler vocht letterlijk voor zijn laatste kans. En wat voor een drama speelde zich af op het bord van Fabiano Caruana en Peter Svidler. Daar was het beruchte eindspel van toren plus loper tegen toren ontstaan en wat daar allemaal in gebeurde leest u verderop…

Onze eigen Anish Giri stond voor de lastige taak om met zwart ex-wereldkampioen Viswanathan Anand uit het zadel te lichten, wilde hij nog de theoretische kans hebben om zich te kwalificeren. En met sprankelend aanvalsspel kwam hij heel dichtbij. Zo dichtbij zelfs, dat er een gerede mogelijkheid was om een winststelling af te dwingen. Maar wat zoals dit toernooi zo vaak gebeurde, gebeurde nu ook. Giri strandde in het zicht van de haven en moest met lede ogen zijn dertiende remise laten aantekenen. Daarmee is hij definitief uitgeschakeld en dat doet pijn.
Ook Levon Aronian leek op weg om Sergey Karjakin te vloeren. Hij won een stuk en de afwikkeling leek een kwestie van tijd te zijn. Maar door slechts één onhandigheidje verspeelde de Armeniër zijn winstkansen. Karjakin bleek opnieuw een ware verdedigingskunstenaar want ondanks de ongemakkelijke stelling liet hij zich niet meer verrassen en haalde na 101 zetten een zwaar bevochten halfje binnen.
Lees meer >

Vorm is een lastig te omschrijven fenomeen. Vaak wordt gezegd – vooral door leken en derden – dat iemand in vorm is als hij of zij een goed resultaat behaald heeft. Op zich niet onlogisch, want goede vorm leidt vaak tot goede resultaten, er is echter niet een 1 op 1 verband. Je kan goed spelen en toch verliezen, je kan slecht spelen en winnen. Logischer (maar minder makkelijk aan af te leiden) is het om vorm in verband te brengen met het doen van goede zetten. Ik denk echter dat de meeste (top-)schakers van zichzelf zullen zeggen dat ze in vorm zijn als ze scherp zijn, en dat je scherp bent als je – naar je gevoel – makkelijk kleine combinaties ziet en miniplannen. En dat je voor je gevoel uit vorm bent als je veel kleine combinaties over het hoofd ziet.

De negende editie van het Prinsenstadtoernooi was op zich een groot succes. Bijna tweehonderd deelnemers en de organisatie liep – afgezien van de gebruikelijke vertragingen bij het begin van de rondes – gesmeerd. Op zich impliceert een voorbehoud en dat is dat de sponsor van de eerste acht edities (OGD) ermee gestopt is en er nog geen opvolger is gevonden. Ik denk niet dat er een groot gevaar is dat er geen tiende editie komt, maar het budget voor grootmeesters zou dat wel kunnen zijn en dat zou voor mij persoonlijk jammer zijn 🙂 Alle edities heb ik tot nu toe meegedaan, met wisselend succes, soms viel ik zelfs buiten de prijzen, maar dit jaar behoorde ik voor de vierde maal bij de winnaars. De laatste keer was al een tijd geleden, dus het mocht ook wel. Echter: in vorm was ik niet. Sterker nog, de scherpte leek geheel te ontbreken. Het zat gelukkig wel mee (al had ik geen indelingsgeluk). Over de medewinnaar, Albert Blees, zal ik ook wat vertellen, maar eerst mijn eigen toernooi.
Al in de eerste ronde ging het bijna mis. In een zeer overwegende stelling ging ik wat freewheelen. Opeens was het voordeel weg en ik moest maar hopen op een tijdnoodfout van mijn tegenstander. Die kwam gelukkig, waardoor ik toch nog won, maar in de tweede ronde stond ik al mijn eerste halfje af. Dat was op zich een correcte partij, maar het was niet mijn bedoeling om naar een miniem beter eindspel af te wikkelen, ik kon er mijn jonge tegenstander tenminste niet mee verontrusten. Ook de derde ronde gaf een typisch voorbeeld van matige vorm/gebrek aan scherpte:
Ik zag het hier wel zitten. Hij moet c5 dekken, dacht ik, dan doe ik f5 waardoor ik zowel aanval als een mooi paard op e4 heb. En de partijzet kon niet, dacht ik.
18…f5!
Wel dus: 19.Pg5 h6 20.Pe6 De8! Ik pakte maar op d6 en verdubbelde maar op de e-lijn. Dat had mijn tegenstander kunnen neutraliseren en ik was al bang dat ik weer remise zou spelen. Hij liet de e-lijn echter aan mij en dat bleek later beslissend.
Lees meer >Afgelopen vrijdag werd in het Max Euwe centrum aandacht besteed aan de boekenserie die geschreven is door Hans Böhm en Yochanan Afek. Van Afek kregen we deze bijdrage toegezonden inclusief een aantal opgaven.
Max Euwe Centre in Amsterdam hosted on Good Friday a special party to celebrate a unique cultural chess event: The conclusion of a series of 6 Dutch books by Hans Böhm and Yochanan Afek introducing the chess pieces.

Working on this series has lasted six years, a year a piece: Wij presenteren De Pion (2010); De Toren (2011); Het Paard (2012); De Loper (2013); De Toren (2014); De Koningin (2015) and De Koning (2016) published by Tirion and Kosmos. The special qualities of the piece are promoted in 60 chapters, each displaying four characteristic examples taken from various facets of the game: Classical combinations, games of the greats, chess compositions and curiosities, opening traps and tactical endgames which may be comfortably enjoyed also by those who don’t master the Dutch language. All in all the most creative moves ever played or composed by each piece are presented to chess lovers of all levels and tastes. An historical account of the piece in question over different periods and cultures is an integral part of each volume.
Lees meer >
De kop van gisteren ‘Giri net niet’ had ik hier kunnen herhalen. Want in het Kandidatentoernooi te Moskou kwam onze man weer heel goed voor de dag. Met zwart moest hij opboksen tegen de sterke Rus Peter Svidler, maar Giri kwam een heel eind. Hij won een pion, maar slaagde er toch niet in om die te verzilveren, waardoor hij voor de zoveelste keer met een plusremise achter de coulissen verdween.
Sergey Karjakin was de grote winnaar van vandaag; hij versloeg het ‘aangeschoten wild’, Veselin Topalov in een partij waarin de Bulgaar er eigenlijk niet aan te pas kwam. De grote verrassing was echter de vlotte aanvalszege die de Amerikaan Hikaru Nakamura op Viswanathan Anand boekte. De Indiër, die gisteren nog zo knap op ‘plus-twee’ was gekomen door Karjakin te verslaan, werd door Nakamura in 26 zetten teruggewezen. In de partij tussen medekoploper Fabiano Caruana en Levon Aronian kwam een moeilijk te doorgronden stelling op het bord waarin de Armeniër uiteindelijk het betere van het spel bleek te hebben. Nadat hij twee kansen op meer had laten lopen, eindigde het treffen in een puntendeling.

7e ronde KNSB competitie seizoen 2015-2016
Lees meer >
Vandaag had de dag moeten worden voor Anish Giri in het Kandidatentoernooi te Moskou.
Terwijl hij ongetwijfeld zag hoe Viswanathan Anand bezig was om de koploper van het eerste uur, Sergey Karjakin, een eindspel af te nemen, stond hij heel riant tegen Hikaru Nakamura. Maar helaas, helaas… met de winst min of meer voor het grijpen, verliet Giri zich op een combinatie waar een levensgroot lek in zat. De Amerikaan reageerde heel adequaat. Giri was ineens een stuk kwijt. Hoe goed zijn stelling was, bleek wel uit het feit dat er meteen remise gegeven werd! Maar als Giri zichzelf in het zadel had kunnen helpen, was het nu wel. Want Anand won inderdaad van Karjakin en Veselin Topalov hield op miraculeuze wijze een slechte, tot verloren stelling remise tegen Fabiano Caruana. Tot slot bewees Levon Aronian zichzelf een slechte dienst door een stelling met een pion meer achter elkaar te verliezen van Peter Svidler.
