Rook Endgames from Morphy to Carlsen
Het toreneindspel mag zich de laatste tijd op een warme belangstelling verheugen bij auteurs. Eerder dit jaar waren er twee leerboeken van Quality Chess en nu heeft Gambit een interessante duit in het zakje gedaan. Het roept natuurlijk wel een vraag op. Waarom zoveel aandacht voor toreneindspelen?
Dat laat zich tamelijk eenvoudig verklaren. De toren doet over het algemeen later aan het spel mee dan andere stukken. De kans is dus ook wat groter dat ze overleven tot aan het eindspel. Toreneindspelen komen relatief vaak voor. Het zijn bijzonder boeiende eindspelen met regelmatig fraaie tactische wendingen.
Een ander punt is dat men vaak beweert dat de ‘remisemarge’ tamelijk hoog is. Dat mag dan wel zo zijn, maar dat neemt niet weg dat een foutje zo is gemaakt en dat het al gauw een half of heel punt kan schelen. Dus is er alle reden om u te verdiepen in dergelijke eindspelen.
Lees meer >
Er was eens een wereldkampioen die een beetje genoeg had van het klassieke schaken. Hij vond dat saai en voorspelbaar. Daarom besloot hij niet meer mee te doen aan de strijd om de wereldtitel. Je vraagt jezelf onwillekeurig af: wat bedoel je met saai en voorspelbaar? De afgelopen match om de wereldtitel was levendig. En ook in het kandidatentoernooi knettert het behoorlijk.
