Alzheimer?
Iemand vertelde mij ooit dat Alzheimer onder schakers nauwelijks voor komt. Dat zal ook onder dammers en kruiswoordpuzzelaars zijn dan denk ik, want het idee is, dat als de raderen blijven draaien, dat de hersenen in vorm blijven met alle positieve gevolgen van dien. En inderdaad besloot ik vandaag eens te googlen op Alzheimer + Schaken en jawel hoor: De mensen die er verstand van hebben schrijven het ook. De Belgische blogger Brabo deed ook eens een duit in het zakje. Wel met een nare kanttekening: We hebben minder kans op Alzheimer, maar als het ons overkomt gaat het wel een stuk sneller dan bij anderen.
Vanwaar ineens mijn interesse in Alzheimer? Welnu, dat heeft te maken met mijn optreden bij de Haarlemse Meesters in de afgelopen week. Dat ging heel niet slecht, tegen de top 4 op elo haalde ik ongeslagen 2,5 punt. Maar tegen de vijf lager geplaatsten scoorde ik maar een schamele overwinning en vier nederlagen. Daar zaten twee bijzondere gevallen tussen. Een plan bedenken en als het dan op oogsten aankomt het plan vergeten zijn. Alsof je naar de proviandkast loopt voor een zak chips en eenmaal bij de kast aanbeland vergeten bent wat je er komt doen.
Het eerste voorbeeld overkwam me in de zesde ronde. Ik was met een keurige 3 uit 5 redelijk op koers richting de gewenste 6 punten die nodig waren voor een IM norm. Ik speelde tegen de op dat moment onderaan staande Engelsman Michael Basman. Die opende met het voor hem gebruikelijke 1.g4 en offerde een pion. Die avonturen kwamen hem op een paar vreselijke nullen te staan, want wie zich voorbereidt met een vergeeld boekje van Batsford loopt een achterstand op jegens schakers die hun stokvissen op die opening laten schieten. Nu pakte ik die zaak iets minder voortvarend aan als Bart Gijswijt in ronde 1, maar ook ik bereikte een gewonnen stelling. Een belangrijk moment kwam op zet 14. Ik moest met zwart de keuze maken: h4 of geen h4?
Na een jaartje afwezigheid is En Passant weer van de partij bij de Europacup. Een rol van betekenis zit er niet in. We zijn 51e geplaatst van 61 deelnemende teams. Budget om grootmeesters of Bosbomen in te vliegen was niet voorhanden, het team bestaat uit spelers die zelf de portemonnee dienden te trekken om de reis- en verblijfkosten de voldoen. En dan hebben de verslaggevers uit voorgaande jaren ook nog eens hun betere helft bij zich,
Na de wat moeizame overwinning op de Stukkenjagers was er even de vrees dat het met de vorm niet helemaal goed zat. Gelukkig gingen we naar Den Bosch met een lekkere 1-0 voorsprong. Vanwege de Olympiade werd er namelijk al op 5 september afgetrapt voor dit seizoen. Jeroen Bosch en Erwin l’Ami waren op de wedstrijddag nog op de terugreis vanuit Batumi en dus maakten zij gebruik van het recht op vooruitspelen.
In de afgelopen zomer heb ik een tijdje gedacht dat we dit seizoen als een soort farewell-tour door de meesterklasse mochten beschouwen. Een paar sponsors stopten ermee en daarnaast kregen we personele problemen. Peng wilde stoppen, Jan Smeets is nu zelfs geen reserve meer. Rick Lahaye keerde terug naar Spijkenisse nu dat team dankzij het terugtreden van SISSA een klasse hoger speelt. Die terugtreding leverde Het witte paard Sas van Gent ook een onverwachte promotie op en ja hoor, onze stabiele puntenpakker, de man die nooit uit vorm was, de Russische Zeeuw Slava Ikonnikov zocht het dichter bij huis. Benjamin Bok tenslotte is naar de States vertrokken om daar te gaan studeren. Ziedaar onze aderlating!
Het waren pittige discussies eind jaren ’80 op de algemene ledenvergadering van En Passant. Een lid, Peter Frans Koelewijn, liefhebber van schaakcomputers, stelde voor om zijn computer mee te laten doen in de interne competitie. Het voorstel werd resoluut weggestemd. Maar Peter Frans (hierna, voor mijn gemak: PF) gaf het niet op en diende een jaar later weer een voorstel in. Nog beter onderbouwd. Als er een oneven aantal spelers zou zijn werd de computer niet ingedeeld en als spelers echt niet tegen dat ding willen spelen worden ze er niet tegen ingedeeld.
Wederom gaan we op Hemelvaartsdag geen bekerwedstrijden spelen. En dat terwijl we wel een kans hadden tegen die mannen van Muconsult Apeldoorn.
Ineens zat ik op Mallorca te schaken afgelopen week. Nu ja, ineens, het was natuurlijk een maandje geleden al bekokstoofd. Wat was het geval? Ik kampte met nogal wat onbenutte verlofuren van vorig jaar. Die moeten op, want uit laten betalen, daar profiteert mijn baas me net iets teveel van. Dat er zoveel uren over waren had onder andere te maken met het feit dat ik het afgelopen najaar geen toernooi heb gespeeld.
