Bijna veilig!
Het begint allemaal met de vraag “Wilt u tolwegen vermijden?” nadat Wilhelminalaan 1 in Sas van Gent in de TomTom is ingevoerd. Automatisch wordt “ja” ingevuld, het zal een aangeboren soort van gierigheid zijn. Het gebeurde ook al toen we naar de Europacup in Bilbao reden. Na een nacht dwalen rond Parijs kreeg er eentje een helder moment, de instellingen werden bekeken en ja hoor, de uren vlogen van de verwachte aankomsttijd af.
Doordat de vraag met “ja” werd beantwoord betekende dat dat we de tunnel onder de Westerschelde zouden vermijden. Ach, geen punt, dan gaan we toch over Antwerpen? Dat deden we vroeger ook! Vroeger! De enige keer dat ik ooit in Sas van Gent schaakte was toen ik nog in HSG 2 schaakte. Mijn toenmalige teamleider, een Spakenburgse Sergeant-Majoor die graag vis bakte, had gebakken poon meegenomen. Om op krachten te komen na de lange reis. Ik herinner me dat onze Dennis de poon met graat en al naar binnen werkte. Zelfs nadat ik hem erop wees dat de graat eigenlijk niet te vreten is. Maar ja, zonde om weg te gooien. Over een aangeboren soort van gierigheid gesproken!
Lees meer >
De derde ronde van het KNSB-bekertoernooi bracht ons naar Utrecht om op een mooie dinsdagavond te spelen tegen OZU, de fusieclub tussen het roemruchte SC Utrecht en Oud Zuylen. Van een bloedgroepenstrijd, zoals vroeger bij het CDA, is er geen sprake. Oud Zuylen eist kennelijk geen aandeel op in het bekerteam, want wij kregen vier spelers te verhapstukken die vorig jaar nog bij SC Utrecht speelden. En dat terwijl de grote Tuuk ter plaatse een intern potje zat te spelen! De vredelievende Sanijs zat elders zen te zijn.
De lange pauze wegens feestdagen en Tata is achter de rug, het was weer eens tijd voor een competitiewedstrijd. Op het programma stond het duel der middenmoters En Passant en MuConsult Apeldoorn. Een half bordpunt verschil op de ranglijst.
De vijfde ronde was er eentje waar we al een tijdje met gemengde gevoelens naar vooruit keken. Het bleef afmeldingen regenen in de mailbox van Guido. Laat ik maar eens een stukje citeren uit de e-mail die hij uiteindelijk zond aan de spelers die wél van de partij waren deze zaterdag…
Het was gezellig druk in Denksportcentrum En Passant afgelopen zaterdag. Niet alleen werd er een degradatiekraker gespeeld, tussen de twee laatste landskampioenen nota bene, ook waren de teams van HWP Sas van Gent en Groninger Combinatie op bezoek. Om de uitploeg in die wedstrijd een reis over Neerlands lange diagonaal te besparen ontmoetten de teams elkaar halverwege. Er waren trouwens nog
Mensen die mij kennen weten dat ik uit vorm ben. Al sinds het open NK in Dieren. Ik zit me soms af te vragen hoe dat komt, uit vorm zijn. In Hoogeveen, na zeven ronden, gaat het beter dan in Dieren, maar ik ben er nog niet bovenop.
De mop waarop Manuel Bosboom ons na afloop bij de Chinees trakteerde bracht ons eindelijk weer aan het lachen. (Ik kan de mop hier niet herhalen, want schaaksite is voor alle leeftijden…) Dat was wel even nodig, want wat er de middag voorafgaand aan dat etentje gebeurde was werkelijk hemeltergend.
