HSB competitie – 1e klasse B
openingsmatch Pomar – Scheve Toren
Lees meer >
Bij het grasduinen in schaakboeken, het doorbladeren van schaaktijdschriften, het surfen op het internet, het bekijken van schaakfilmpjes valt het oog wel eens op interessante stellingen, bijzondere voorvallen, geniale zetten en grappige blunders. In deze rubriek wil ik u die graag voorleggen.
Bent u ook iets tegengekomen? Laat het ons weten.
Svetozar Gligoric was een groot man. Uit het voormalige Joegoslavië kwam het bericht dat hij onlangs, op de leeftijd van 89 jaar, was overleden.
Bij het surfen op diverse websites zag ik diverse “In Memoriams” staan, waarin hem de laatste eer bewezen werd. Een mooi portret vond ik van Peter Doggers op www.chessvibes.com dat u hier kunt bekijken.

De eerste keer dat ik met zijn naam te maken kreeg, was toen ik tegen het Konings-Indisch het systeem met 7. Le3 ging spelen (dus na 1. d4 Pf6 2. c4 g6 3. Pc3 Lg7 4. e4 d6 5. Pf3 0-0 6. Le2 e5 7. Le3). Dit zetje zal altijd verbonden worden met zijn naam. Gligoric behoorde een tijdlang tot de top 10 van de wereld en hij was een van de adepten van het Konings-Indisch. Mede door zijn inbreng werd deze opening, die door mensen als Tarrasch naar de prullenbak waren verwezen, nieuw leven ingeblazen. Gligoric behoorde tot een van de prominente deelnemers die deelnam aan een van uit geschiedkundig oogpunt gezien belangrijkste toernooien ooit. Dat was in Zürich 1953, waar vrijwel de gehele toenmalige wereldtop aanwezig was. Het beroemde toernooiboek van Bronstein over dit toernooi wordt nog altijd gezien als een parel uit de zeer rijke schaakliteratuur. Jonge spelers van nu, die naar een partij uit een database zitten te turen, doen er goed aan eens een blik te werpen in dit boek. In Zürich werden de fundamenten gelegd voor de hedendaagse openingstheorie. De spelers van destijds waren de pioniers van wat we anno 2012 als gemeengoed beschouwen.
Lees meer >In de Fide Grand Prix te Londen blijft Anish Giri, zoals het in vakkringen zo mooi heet, op ‘min 1’ staan. Dat betekent in dit geval dat hij van de vijf ronden, één partij verloren heeft en de rest in remise is geëindigd. Maar in dit gezelschap kun je met recht zeggen dat hij het niet slecht doet. Hij kwam weliswaar met een ‘blauw oog’ weg tegen Ivanchuk, de dag erna had hij met zwart niet de minste moeite om de Brit Adams op remise te houden. Het zou mooi zijn als onze landskampioen ons Nederlanders kan trakteren op tenminste één winstpartij!
In de partij tegen Ivanchuk kwam het Grünfeld-Indisch op het bord. De spelers volgden een tijdlang een partij Ivanchuk (!)-Dorfman, waarin de zwartspeler met een goed getimed kwaliteitsoffer de remise wist af te dwingen. Ivanchuk wilde wel eens weten wat Giri hierop zou spelen. Die kwam wel met een afwijking van het bewuste voorbeeld, maar al snel raakte hij in de problemen. Hij raakte zijn belangrijkste pion kwijt en het lastige zwarte paard op c3 zorgde voor nog meer problemen. Gelukkig koos Ivanchuk niet het juiste plan, waardoor Giri met een zetherhaling wist te ontsnappen.
Een dag later had hij geen enkel probleem. De Russische opening staat als een huis en ook Adams slaagde er niet in om een vuist te maken. Nadat de meeste stukken waren geruild, werd al spoedig duidelijk dat er in het resterende lopereindspel niets meer te halen viel.


Het Schaakalfabet is een serie, geschreven door de ons helaas vroeg ontvallen Huub van Dongen, in oorsprong geschreven voor het Brabantse jeugdblad Minorpromotie, waarin alle letters van het Alfabet aan beroemde schakers, schaaktermen of andere schaakcuriositeiten worden gekoppeld.

Van sommige mensen wordt wel eens gezegd dat ze hun tijd ver vooruit zijn. Dat betekent dan zoiets als: het is volstrekt onbegrijpelijk wat hij zegt, maar ik denk dat in de toekomst wel eens kan blijken dat hij grootse inzichten naar voren brengt. Nu is in de toekomst kijken heel moeilijk. En beweren dat iemand zijn tijd vooruit is, is dan ook altijd kletskoek. Alleen achteraf, jaren later, kun je beweren dat iemand zijn tijd vooruit wás. Door zijn tijdgenoten werd hij niet begrepen. Maar nu weten we wel beter.
Lees meer >Anish Giri is matig begonnen aan het Grand Prix toernooi in Londen. Na remises tegen Dominguez en Wang Hao verloor hij in de derde ronde in slechts 21 zetten van de Azerbeidzjaan Mamedyarov. Deze staat samen met Leko en Gelfand bovenaan met twee punten, Giri deelt een punt erachter de laatste plaats met Ivanchuk en Kasimdzhanov.
De Fide Grand Prix is een serie van zes toernooien met twaalf spelers, waarbij achttien gekwalificeerde spelers ieder vier toernooien spelen. De twee spelers met het beste resultaten kwalificeren zich voor het kandidatentoernooi in 2014, waarin de uitdager van wereldkampioen Anand bepaald zal worden. Dit jaar mag er voor het eerst een Nederlandse speler aan de Grand Prix meedoen: Anish Giri kreeg een wildcard van de organisatie. Schaaksite zal de vier toernooien waaraan Giri meedoet op de voet volgen.

(foto Fred Lucas/toernooiwebsite)
Zoals gezegd, Giri is niet goed gestart, maar er had meer in gezeten. In de eerste ronde kwam hij twee pionnen voor tegen de Cubaan Leinier Dominguez Perez, maar het eindspel met vier torens bleek helaas remise.
















Wolgagambiet-structuren 1
Basisplannen Wolga-gambiet
De oorspronkelijke naam van de opening is het Wolga-gambit, genoemd naar de rivier de Wolga als gevolg van een artikel over 3 … b5? door B. Argunow dat werd gepubliceerd in het tweede nummer van 1946 van het tijdschrift Schachmaty in de USSR. De term wordt nog steeds veel gebruikt in de Russische literatuur. Omdat in de jaren ’60 de Amerikaan Pal Benko (zie foto Wikipedia, waar hij voor een demobord met ‘zijn’ opening staat) deze opening met succes begon te spelen en zijn bevindingen ook publiceerde, heeft de opening – vooral bij de Engelssprekende schakers – zijn naam (Het Benkögambiet) meegekregen.
Lees meer >“Een mooie, bijzondere en zelfs unieke tijd, die dertig jaar heeft geduurd en die ik voor de helft heb meegemaakt.” Zo omschrijft Paul van der Sterren zijn tijd bij HSG. Hij deed dat zaterdag bij de presentatie van het boek ‘Mat in de Mediastad’, over 125 jaar schaken in Hilversum. Van der Sterren stak ook de loftrompet over teamleider Jan Stomphorst, die de betaalde spelers en de ‘gewone’ clubspelers bij elkaar hield.

(Paul van der Sterren hield een kritisch klinkend maar vooral humoristisch betoog. Foto Harry Gielen.)
Wat erg dat mecenas Joop van Oosterom ermee stopte, meenden velen. Helemaal niet erg, vinden we bij HSG. Wij zijn dankbaar voor die dertig jaar. Nu we 125 jaar bestaan, hebben we een boek geschreven waarin eerbiedwaardige heren uit de negentiende eeuw een rol spelen, maar ook de profspelers uit de laatste dertig jaar. Van hen wilde Van der Sterren met plezier een praatje houden.
Lees meer >Fotoimpressie Denksportdag Rotterdam-Noord 2012
Lees meer >