Deze recensie is van het boek “How Ulf beats black: Ulf Andersson’s Bulletproof strategi
c repertoire for white”. Ulf Andersson, dat is toch de man wiens partijen je bestudeert voor het slapen gaan zodat je sneller in slaap valt? Een schuiver pur sang wiens speelstijl zó droog is dat zelfs het bestuderen van een partij je met frisse tegenzin vergaat? Of toch niet? Is het mogelijk dat je niet één, maar zelfs meerdere van zijn partijen achter elkaar met plezier doorneemt?
Wijk aan Zee 2000
Hij was voorbestemd de opvolger te worden van Jan Timman, naderde ook de top tien van de wereld, maar kwam daar net niet binnen. In 2003, op 34-jarige leeftijd, besloot Jeroen Piket tot ieders verbijstering dat zijn leven als topschaker lang genoeg geduurd had. Hij koos voor een maatschappelijke carrière.
Jeroen Piket (geboren 27 januari 1969) werd in het Nederlandse schaakleven in één klap bekend door in 1981 op twaalfjarige leeftijd in de hoofdklasse van de KNSB-competitie, met Philidor Leiden, te debuteren met een overwinning op Leo Kerkhoff. Op zijn vijftiende werd hij jeugdkampioen van Nederland tot twintig jaar, na meerdere titels in jongere categorieën.
Op het Nederlands kampioenschap debuteerde Piket in 1988 met een gedeelde derde plaats. Een jaar later behoorde hij al tot de favorieten. In een dubbelinterview met John van der Wiel zei hij op de vraag wie er kampioen zou worden: “In elk geval iemand uit Leiden.” Het werd Rini Kuijf, Piket werd gedeeld vierde.
Hierna volgden drie nationale titels en na een slecht NK in 1993 een vierde titel in 1994. Dat Timman er steeds niet bij was, legde geen echte schaduw over die prestaties. De NK’s waren sterk bezet en in 1994 passeerde Piket zijn ‘voorganger’ op de wereldranglijst.
Na een tweede plaats in 1995 volgden voor Piket drie zwakke NK’s, waarna hij in 1999 en 2000 tweede werd en in zijn laatste NK, in 2001, gedeeld derde.
Op de Olympiade debuteerde hij in 1988 met de fameuze bronzen teammedaille, wat zonder Timman als een sensatie gold. Piket speelde aan het vierde bord. Daarna speelde hij op zes Olympiades steeds aan het tweede of derde bord, met een score van 60 procent. Zijn laatste landentoernooi was het EK 2001, waar Nederland Europees kampioen werd. Piket behaalde aan het tweede bord een bronzen individuele medaille.
Lees meer >De titel van Theo’s column is helder. Maar in dit jaargetijde kan er veel aan de hand zijn. Waar zou de column specifiek over gaan? Klik gauw hier !
Op Schaaksite treft u vanaf 10 april op dinsdag wekelijks een boekrecensie aan. Koen is een van de recensenten. We stellen hem graag nader aan u voor. Hieronder een door hem zelf geschreven korte biografie.
Ik ben Koen Leenhouts, 34 jaar en ik woon in IJzendijke in het westen van Zeeuws-Vlaanderen. Ondertussen ben ik alweer een hele tijd – sinds 2005 – Internationaal Meester. De laatste jaren speel ik vrij veel toernooien in binnen- en buitenland en in 2018 doe ik mee aan het NK in Amsterdam.
Lees meer >Op Schaaksite treft u op vrijdag wekelijks een boekrecensie aan. Daniël is een van de recensenten. We stellen hem graag nader aan u voor. Hieronder een door hem zelf geschreven korte biografie.
Mijn naam is Daniël Zevenhuizen. Sinds enige jaren alweer ben ik onderdeel van het recensieteam in de Boekenrubriek van Schaaksite. Des te meer reden om mezelf even voor te stellen. Sinds 2014 ben ik filosofiestudent.
Lees meer >
Wekelijks publiceren of verwijzen wij naar diverse schaakrubrieken. Wij streven naar publicatie op de woensdag na het voorgaande weekend. Wij proberen de besproken partijen in een viewer te tonen.
Lees meer >Op Schaaksite treft u vanaf 10 april op dinsdag wekelijks een boekrecensie aan. David is een van de recensenten. We stellen hem graag nader aan u voor. Hieronder een door hem zelf geschreven korte biografie.
Mijn naam is David van Kerkhof, geboren in Den Bosch en nu samenwonend in Rotterdam. Ik werk voor vier dagen in de week als strategisch adviseur op het gebied van informatiemanagement,
Lees meer >Op Schaaksite treft u vanaf 10 april 2018, eerst op dinsdag, maar daarna voornamelijk op vrijdag wekelijks een boekrecensie aan. Een van de recensenten is Bram Klapwijk. We stellen hem graag nader aan u voor. Hieronder een door hem zelf geschreven korte biografie.
Ik ben Bram Klapwijk, 24 jaar. Geboren in Amersfoort, maar opgegroeid in Hardenberg (Overijssel). Nadat ik het spel van mijn vader geleerd had,
Lees meer >Hieronder treft u de volgende aflevering van de rubrie
k “Begrijp wat u doet”. In deze serie worden, speciaal voor clubschakers, achtergronden belicht van de ‘grote openingen’ zoals het Spaans, het Siciliaans, het Damegambiet, het Konings-Indisch enzovoort. De artikelen verschenen eerder in Schaakmagazine het blad van de KNSB, de Nederlandse schaakbond.
Nadat we in twee afleveringen de Pirc aan bod hebben laten komen, kunnen we er niet omheen om ook om de ideeën achter de Moderne Verdediging, een systeem dat overeenkomsten heeft met de Pirc, aan bod te laten komen. Zwart begint in een vroeg stadium zijn koningsloper op de lange diagonaal te zetten en hij houdt ondertussen zoveel mogelijk opties open voor diverse opstellingen. Het is een flexibel systeem waarin beide spelers veel kennis en inzicht moeten hebben van overgangen naar bekende openingsvarianten.
1.e4 g6 2.d4 Lg7
Ongeacht wat wit speelt, begint zwart met deze eerste twee zetten.
Voorbeeld van een kaartje waarmee correspondentieschaak werd gespeeld.
Een stokoude anekdote in het correspondentieschaak deed hier de ronde. Om een postzegel uit te sparen, kon een speler bij het spelen van een zet meteen een voorstel doen over zijn volgende zet. Zo was er ooit een zwartspeler die op wits 1. d4 op zijn briefkaart zette dat hij 1… g6 antwoordde en op elke andere zet van wit 2… Lg7 zou spelen. Het antwoord van de witspeler was ontnuchterend toen de zwartspeler een tijdje later een kaart in de brievenbus vond. Wit had 2. Lh6 gespeeld met de opmerking dat hij zwarts 2… Lg7 zou beantwoorden met 3. Lxg7…
3.Pc3
Omdat we ons nog in ‘Pirc-sferen’ bevinden, zullen we uitgaan van deze paardzet en laten we andere mogelijkheden buiten beschouwing.
Lees meer >
In 2007 was het de Oekraïense GM Viktor Moskalenko (peakrating: 2591) die begon met zijn schaakboeken carrière. Hij begon zijn boekpublicaties met het boek The Fabulous Budapest Gambit. Na deze publicatie heeft hij de afgelopen tien jaar nog zes andere boeken uitgegeven waaronder twee uitgaves over de Franse opening. Tien jaar na zijn eerste boek heeft hij naast ervaring in schrijven ook genoeg nieuwe interessante partijen en ideeën gezien over de Budapest Gambit, waardoor hij besloot in 2017 een herziende versie uit de brengen van zijn eerst geschreven boek. De laatste jaren is dit gambiet nog meermaals gespeeld door topgrootmeester Mamedyarov (2814).
Verschil met oude editie
In de herziende versie heeft Moskalenko ervoor gekozen om het boek te voorzien van zes symbolen waarmee je snel belangrijke punten uit het boek kan halen. Zo heeft hij een symbool gemaakt voor de volgende punten:
Verder heeft Moskalenko in zijn herziende versie 50 extra pagina’s toegevoegd, 18 oude partijen eruit gehaald en vervangen door recentere partijen en tevens zijn er een hoop verbeteringen in zijn herziende versie waaronder nieuwe varianten en ideeën. Ten slotte heeft hij extra werk gestoken in de Fajarowicz Gambit en daarmee een basis gelegd voor het idee dat deze opening goed speelbaar is.
Lees meer >
