Nummer 14
Column van Schaakvereniging Promotie
Lees meer >Uitgeverij New in Chess heeft de afgelopen tijd enkele boeken herdrukt. Uiteraard gaat het om boeken die goed zijn verkocht. Vandaag een recensie over een belangrijk eindspelboek dat weer opnieuw op de markt is.
De schrijver
Het boek ‘100 Endgames You must Know’ is geschreven door Jesus de la Villa, de recensie gaat over de vierde druk van het boek. De la Villa is een grootmeester met een FIDE-rating van bijna 2500, hij speelt ongeveer eens in het jaar nog een toernooi. Hij is twee keer kampioen van Spanje geworden en is tevens tot FIDE-seniortrainer benoemd. Naast dit boek heeft hij ook nog meerdere schaakboeken in het Spaans geschreven en nog één boek in het Engels, namelijk Dismantling the Sicilian.
Doel van de schrijver
De titel van het boek geeft al een goed idee van het doel van de schrijver, namelijk 100 eindspelen aan de lezer voor te leggen die je volgens De la Villa zou moeten kennen. Hiervoor vindt hij het belangrijk dat de eindspelen vaak voorkomen, makkelijk te onthouden zijn en de ideeën te gebruiken zijn in ingewikkeldere eindspelen. Dat de eindspelen vaak voorkomen vindt hij daarbij het belangrijkst. Naar mijn mening is De la Villa hier goed in geslaagd. Er zijn geen eindspelen in het boek te vinden die ik niet met enige regelmaat voorbij zie komen. In een partij van De la Villa zelf kwam in 2014 een stelling op het bord die hij bespreekt.
Onderstaande stelling komt uit een partij in 2015 tussen De la Villa met wit tegen de sterke grootmeester Oleg Korneev met zwart.
Lees meer >Origineel waren de koppenmakers niet toen ze de krant van dinsdag samenstelden. Maar ze gaven wel duidelijk aan waar het om ging. Twee nieuwsfeiten vochten met elkaar om voorrang: Sergej Karjakin is de uitdager van Magnus Carlsen en Anish Giri heeft het WK-kandidatentoernooi in Moskou afgesloten met zijn veertiende remise.
De Volkskrant en NRC Handelsblad gaven hun schaakmedewerkers na de slotronde extra ruimte, dat is logisch. Gert Ligterink en Hans Ree schreven een uitgebreide beschouwing over die spannende laatste ronde, over Karjakin en over Giri. De Telegraaf pakte groter uit. Naast een verslag over de slot van het toernooi schreef Hans Böhm een uitgebreid interview met Jan Timman, die uitlegde hoe hij op dit moment tegen Giri aankeek. Een deel van zijn mening kenden we al uit het gesprek van Böhm met Timman op de website van de Telegraaf, maar Timman had nog veel meer te vertellen. Böhm kreeg anderhalve pagina in de Telegraaf!
Lees meer >Wekelijks publiceren of verwijzen wij naar deze schaakrubrieken. Wij streven naar publicatie op de woensdag na het voorgaande weekend.
Lees meer >Wekelijks publiceren of verwijzen wij naar deze schaakrubrieken. Wij streven naar publicatie op de woensdag na het voorgaande weekend.
Lees meer >Gisteren viel het nieuwe nummer van het New in Chess Magazine op de deurmat. Met interesse heb ik kennis genomen van de column van Hans Ree met de titel : A blast from the past against Euwe.
Ree besteedt in zijn column o.m. aandacht aan Max Euwe – Verhalen en partijen, drie delen, van de onderzoeker Peter de Jong.
Ree vermeldt een anekdote over een simultaan die Euwe heeft gegeven aan de Amsterdamse club Unitas Studiosorum (US),
Lees meer >Reactie op de aflevering Twee blunders achter elkaar
Naar aanleiding van de tweede aflevering uit de serie over het kandidatentoernooi 1956 kwam er een reactie binnen van Tom van Bokhoven (Dordrecht). Hij vestigde de aandacht op de partij Tschigorin – Steinitz, Havanna 1892. Wit blunderde op een cruciaal moment waardoor hij deze historische match om het wereldkampioenschap verloor.
Lees meer op de site van Tomsschaakboeken
Een nieuw vrouwelijk talent ontdekt
In 1956 werd, tijdens het kandidatentoernooi, de 23-jarige Ineke Bakker ontdekt als organisatietalent. Zij maakte sindsdien een bijzondere ontwikkeling door. In 1982 beëindigde zij haar carrière door zelf terug te treden als secretaris-generaal van de Wereldschaakbond. Hiermee werd ook een tijdperk van goed en integer bestuur van de Wereldschaakbond (FIDE) afgesloten.
Lees meer >Voorafgaand aan het WK-kandidatentoernooi was er in de Nederlandse pers veel aandacht voor Anish Giri, zo liet ik in deel 1 en deel 2 van deze serie zien. Nu we zes ronden en voor Giri zes remises verder zijn, is daar niet veel publiciteit bijgekomen. Komt dat door die remises? Nee, zeker niet alleen. Ik zal iets over de werkwijze van kranten vertellen.
In veel kranten, vooral de regionale dagbladen maar ook enkele landelijke, zie je dagelijks korte berichtjes van het ANP. Daarin staat nauwelijks meer dan wie er gewonnen heeft, wie er aan kop staat en steeds de mededeling dat de toernooiwinnaar tegen Carlsen mag spelen. Een van de uitzonderingen is de Volkskrant, waarin Gert Ligterink ongeveer twee keer zo veel schrijft. Nog niet veel, maar daarin kan hij wel wat leuke weetjes kwijt.
(Gert Ligterink (links) twee jaar geleden in gesprek met een oude bekende, oud-hoofdklasser Charles Kuijpers. Foto: Frans Peeters.)
Zouden de kranten meer schrijven als Giri een partij zou winnen? Nou, na twee overwinningen zouden ze wel wakker worden, maar het werkt toch anders.
Lees meer >