Schaaksite

Eindspelfinesses 52: De heroïsche strijd van torens en de loper van de verkeerde hoek

12 februari 2016 21:29 Herman Grooten 0

Krijgt u wel eens een eindspel op het bord in uw partijen? En was u tevreden over de afloop? Of knaagde er iets waarvan u later dacht: “Dat had ik anders kunnen spelen?”

Schaaksite biedt een eindspelrubriek aan waarin u uw kennis kunt opfrissen of eventueel uitbreiden. De internationale meesters Twan Burg en Herman Grooten zullen op frequente basis u proberen bij te praten over diverse eindspelfinesses.

In het nieuwste nummer van het New in Chess Magazine bespreekt Timman zijn grote liefde voor het eindspel. Hij geeft aan dat hij Fischer een groot rolmodel voor spelers van zijn generatie was. Dat kwam omdat de voormalige wereldkampioen zijn grote analysecapaciteiten wist te demonstreren bij afgebroken partijen. In dit précomputertijdperk kon dat nog en waren spelers aangewezen op zichzelf of op het team van secondanten dat zij om zich heen hadden verzameld. Timman zelf werd in de loop van zijn succesvolle carrière ook een eindspelvirtuoos en ik kan hem bij deze mededelen dat hij veel spelers in ons land die 10-15 jaar jonger zijn dan hij ook heeft geïnfecteerd met het ‘eindspelvirus’. Zelf had ik ook de nodige afgebroken partijen waarvaover ik in eerdere artikelen wel eens een boekje open heb gedaan. Zie bijvoorbeeld:

• Krankzinnige nachten in Kopenhagen
• Capriolen in een obscuur eindspel

Maar dat is door de aanwezigheid van engines en andere mogelijke hulpmiddelen vandaag de dag onmogelijk. Vandaar dat spelers zich zelf de nodige eindspelkennis en eindspeltechniek zullen moeten eigen maken. Overigens geeft Timman terecht aan dat – hoe sterk die engines ook zijn – ze in sommige eindspelen de plank volkomen misslaan.

Vandaar dat ik in mijn trainingen vaak het accent leg op de systematische studie van eindspelen en jeugdspelers aanraad om zeker hun eigen partijen na afloop goed te bestuderen. Zo doe je spelenderwijs de nodige kennis op. Want als je eigen partij in het geding is, ben je er vaak meer bij betrokken om te weten hoe je het had moeten doen.

De hartverscheurende uitvluggerfasen werken bepaald niet mee om eindspelen naar behoren te behandelen. Het resultaat van veel mooi opgebouwde partijen is niet florissant te noemen. Er zijn voorbeelden te over waar zeer sterke spelers volledig mistastten, puur door gebrek aan tijd. Maar ook zien we dat bij jeugdige toernooitijgers soms een chronisch gebrek aan kennis en ervaring bestaat om soms elementaire eindspelen tot een goed einde te brengen.