Rubrieken

Juweeltjes 6: Ivanchuk – Shirov

juweeltjes_embleem

 

 

In deze rubriek nodigen we de bezoeker van Schaaksite graag uit om te genieten van de meest schitterende prestaties op het schaakbord, door alle eeuwen heen. De reden waarom voetballiefhebbers in vervoering raken als zij acties zien van Messi of Ronaldo moet bij ons schakers dezelfde zijn als wij de partijen naspelen die we hier willen tonen. En aarzelt u vooral niet om uw keus ook kenbaar te maken!

 

06foto_ivanchuk

Vassily Ivanchuk (foto Frans Peeters)

 

Twee spelers die tot de verbeelding spreken, zijn Vassily Ivanchuk en Alexei Shirov. De onderlinge confrontatie zijn vaak ook een lust voor het oog omdat beide hun partijen met open vizier, meestal compromisloos, ingaan. De Oekraïner staat bekend om zijn geniale momenten, De Let werd de opvolger genoemd van Mikhail Tal, de Tovenaar van Riga. Omdat Shirov ook uit Riga komt, waren er mensen die hem deze bijnaam ook gaven. Beide spelers staan ook bekend als uitstekende blindspelers. Omdat ze tijdens een normale partij heel diep kunnen rekenen, kijken ze liever niet naar de stukken op het bord. Ivanchuk heeft dan de gewoonte om de zaal in te kijken, Shirov kijkt naar het plafond. Dat levert kolderieke taferelen op als ze tegenover zitten.

06foto_shirov

Alexei Shirov (foto Jos Sutmuller)

De een kijkt met een wazige blik de zaal in, de andere zit volkomen versuft naar het plafond te kijken… Helaas heb ik geen foto’s kunnen vinden waarin deze merkwaardige houding te zien valt.

Een partij, die nota bene in ons land werd gespeeld, is de hele wereld overgegaan. Want de vondst van Ivanchuk op de 19de zet is bijna krankzinnig te noemen. Hij offert pardoes zijn dame waarbij het aanvankelijk onduidelijk is wat hij ervoor terugkrijgt. Het verhaal doet de ronde dat het Nederlandse publiek op de banken stond, toen zij dit voor hun ogen zagen gebeuren. Was dit niet té geniaal, zou Ivanchuk zijn hand niet overspeeld hebben? Had hij zich niet laten leiden door een luchtspiegeling?

 

Lees meer >

Unknown Weapons in the Grünfeld

Boekenlogo

 

Bij uitgeverij Thinkers Publishing verscheen dit jaar het boek ‘Unknown Weapons in the Grünfeld’ van Milos Pavlovic. Net als de eerdere uitgaven van deze uitgeverij is het een schitterend boek!

Schrijver Milos Pavlovic is wellicht nog niet zo bekend, maar heeft al een aantal erg goede openingsboeken geschreven bij Quality Chess. Daarnaast is hij medewerker van Chess Publishing. Ook is hij secondant van topspeler Radjabov. Kortom een top-theoreticus.

In dit nieuwe repertoireboek wisselt hij aanbevelingen in hoofdvarianten af met minder bekende aanbevelingen.

Hoofdstuk 1

Tegen de modevariant 1.d4 Pf6 2.c4 g6 3.f3 beveelt hij 3…Pc6 aan. Hij geeft in dit hoofdstuk veel nieuwtjes. Drie dingen vallen op:

– De analyses zijn top.

– Ook is de materie goed gecontroleerd en gecheckt.

– Minpuntje is dat de presentatie wat minder helder is.

 

Hoofdstuk 2

Lees meer >

Schaaktrainingen 2016-2017 door Rick Lahaye en Dolf Meijer

Voor cursisten tot 1650: schaaktrainer Rick Lahaye
Voor cursisten van 1650 tot 1900: schaaktrainer Dolf Meijer

NIEUW! voor cursisten 1900-PLUS: schaaktrainer Rick Lahaye

Het komende schaakseizoen 2016-2017 zullen de ervaren schaaktrainers Rick Lahaye en Dolf Meijer weer schaaktrainingen verzorgen voor schakers uit de regio.

Komend seizoen worden op drie ratingniveaus 10 schaaktrainingen aangeboden. Cursisten tot 1650 dagen wij uit een sterkere clubspeler te worden,

Lees meer >

Schaakrubrieken weekend 4 juni 2016

Wekelijks publiceren of verwijzen wij naar deze schaakrubrieken. Wij streven naar publicatie op de woensdag na het voorgaande weekend.

Lees meer >

Schaakrubrieken weekend 28 mei 2016

Wekelijks publiceren of verwijzen wij naar deze schaakrubrieken. Wij streven naar publicatie op de woensdag na het voorgaande weekend.

Lees meer >

Witte boorden (column van Theo Mooijman)

De afgelopen week trok een ingezonden brief in de Volkskrant mijn aandacht.

De brief werd ingezonden door een inwoner van Zeist, die zich damspel-historicus noemt, reagerend op een bijdrage in ‘Ten Eerste’ van 7 mei 2016. Dat artikel met de kop “Boksen wordt een elitaire denksport” heeft hem subiet naar de pen doen grijpen, want op 10 mei stond zijn reactie al afgedrukt. Wat is er aan de hand?

Lees meer >

Belevenissen van een arbiter: Moet je wel of moet je niet…

Vorige maand werd hij samen met zijn teamgenoten van En Passant clubkampioen van Nederland: GM Friso Nijboer, ex-profschaker, nu werkzaam in het bedrijfsleven maar gelukkig niet helemaal verloren gegaan voor het Nederlandse schaakleven. In de KNSB-competitie en sommige toernooien kunnen we nog steeds genieten van zijn vechtlust op het schaakbord. Ongeveer een jaar geleden beschreef ik een voorval tussen Ray Robson en Oleg Romanishin (Wie was er aan zet?) over wel of niet ingrijpen en aan het eind beloofde ik min of meer om een ander voorval te vermelden waarbij het tegenovergestelde gewenst was.

Lees meer >

Schaakrubrieken weekend 21 mei 2016

Wekelijks publiceren of verwijzen wij naar deze schaakrubrieken. Wij streven naar publicatie op de woensdag na het voorgaande weekend.

Lees meer >

Schaakgeschiedenis in vogelvlucht 9: Siegbert Tarrasch

afbeelding-gesch00-logo2

 

Omdat het schaakspel een eeuwenoud spel is, dat naar schatting al 3000 jaar oud is, lijkt het ons gepast om een serie korte artikelen te presenteren, waarin we de schaakgeschiedenis voor het voetlicht willen brengen. Dit is het negende artikel dat gaat over de een belangrijke speler aan het begin van 1900, Siegbert Tarrasch.

 

Een speler die een belangrijke invloed heeft gehad op de hedendaagse schaakstrategie was Siegbert Tarrasch (1862 – 1934). Tarrasch mag samen met wereldkampioen Lasker gezien worden als een van de grondleggers van het in de praktijk brengen van de leer van Steinitz.

 

afbeelding-gesch09a-tarrasch

 

Daar waar Lasker de ideeën van Steinitz succesvol wist toe te passen in zijn eigen partijen, slaagde Tarrasch erin om de principes van de oude leermeester in een soort wetenschappelijk model te gieten. Een en ander is terug te vinden in zijn leerboeken Dreihundert Schachpartien en Die moderne Schachpartie die respectievelijk in 1895 en 1912 verschenen. Om te laten zien dat zijn systeem ook in de praktische partij werkte, liet Tarrasch zich veelvuldig zien in de internationale arena. Hij won vele grote toernooien, waarvan Wenen 1898 waarschijnlijk de mooiste zege uit zijn loopbaan was. Onder de 19 deelnemers die deelnamen aan dit toernooi, dat maar liefst 36 ronden duurde, ontbrak alleen Lasker. Tarrasch eindigde bovenaan met de Amerikaan Pillsbury maar hij won de beslissingsmatch. Op zijn dogmatische benadering van het schaakspel kreeg Tarrasch veel kritiek.

Lees meer >

Amazonen

Polgar-Karjakin goedDe column van Hans gaat over Amazonen. Dan weet u als erudiet lezer al één en ander. Lees de column hier !