Korte biografie: Bram de Vries

Op Schaaksite treft u al vanaf 10 april 2018, voornamelijk op vrijdagen (zomer- en winterreces daargelaten) een boekrecensie aan. Een van de nieuwe recensenten is Bram de Vries. We stellen hem graag nader aan u voor. Hieronder een door hem zelf geschreven korte biografie.

 

Mijn naam is Bram de Vries, ik ben 29 en woon in Wageningen. Schaken leerde ik van mijn vader, en thuis deden we veel bordspellen. Het grote schaakenthousiasme begon toen we met een groepje op de basisschool fanatiek meededen aan het basisschooltoernooi in Zwolle.

Jarenlang speelde ik bij ZSG, waar we vele vrijdagavonden tot diep in de nacht bughouseden. In 2013 verkaste ik naar Wageningen om Bos- en Natuurbeheer te studeren en sindsdien woon, werk en schaak ik hier. Toernooien speel ik het liefst op treinafstand of juist meerdaags vanaf de camping, waarbij er altijd wel een schaakboek meegaat.

Met veel plezier lees ik de rubrieken en verslagen op Schaaksite. Hopelijk kan ik als recensent een bijdrage leveren aan het leesplezier en de boekenkeuze van clubschakers!

Lees meer >

Korte biografie: Corniek le Poole

Op Schaaksite treft u al vanaf 10 april 2018, voornamelijk op vrijdagen (zomer- en winterreces daargelaten) een boekrecensie aan. Een van de nieuwe recensenten is Corniek le Poole. We stellen hem graag nader aan u voor. Hieronder een door hem zelf geschreven korte biografie.

 

De oproep naar nieuwe boekrecensenten voor Schaaksite leek me een uitstekende gelegenheid om mijn liefde voor boeken, schrijven en schaken te delen met een breder publiek. Ik heb in Wageningen International Land and Watermanagement gestudeerd, maar daar heb ik halverwege nog een (verkorte) bachelor Filosofie in Nijmegen aan vastgeplakt. Die studie beviel zo goed dat ik op dat pad ben doorgegaan, en zojuist heb ik de Research Master Philosophy aan de Radboud Universiteit afgerond. Het onderwerp van mijn scriptie was de Sloveense filosoof Slavoj Žižek. Hoewel ik daardoor inmiddels wel gewend ben aan lastige teksten, stel ik aan de schaakboeken die ik hier recenseer toch heel andere eisen.

Het schaken heb ik geleerd van mijn vader, maar pas op de middelbare school heb ik het serieus opgepakt. Sindsdien is mijn niveau langzaam maar gestaag gestegen richting de 1950 en hopelijk bereik ik binnenkort mijn tussendoel van de 2000. Deze langzame vooruitgang schrijf ik deels toe aan mijn liefde voor (schaak)boeken en lezen, wat heeft geleid tot een te academische benadering van het schaakspel. Schaken is echter vooral een vaardigheid die oefening vereist. Ironisch genoeg kwam deze realisatie ook uit een boek, namelijk Chess for Zebras van Rowson. Mijn vertrouwen in boeken blijft dus onverminderd groot.

Als recensent richt ik me op boeken die voor zoveel mogelijk spelers relevant zijn en die hopelijk ook bijdragen aan de verbetering van mijn eigen spel. Veel schaak- en leesplezier!

 

Lees meer >

Korte biografie: Frits Fritschy (update)

U heeft eerder op Schaaksite het bericht kunnen zien waarin we een oproep deden om nieuwe recensenten of verslaggevers te werven. Voor de boekrecensies was de belangstelling overweldigend. Maar verslaggevers bieden zich maar mondjesmaat aan. Een van de nieuwe verslaggevers wordt Frits Fritschy, die zich gelukkig wél bereid heeft verklaard mee te gaan helpen. We zijn hem nu al erkentelijk en stellen hem graag nader aan u voor. Hieronder een door hem zelf geschreven korte biografie.

 

Frits Fritschy

Ik ben in 1956 geboren in Rotterdam. Mijn vader leerde me schaken toen ik een jaar of zes was, en vlak na mijn dertiende verjaardag mocht ik lid worden van schaakvereniging RSR/Ivoren Toren. In 1975 werd ik lid van Charlois (in dat jaar nog zonder Europoort), waarvoor ik in de seizoenen 1976–1978 in het hoofdklasseteam mocht uitkomen. Na een schaakpauze van drie jaar werd ik in 1983 lid van SV Voorschoten, waar ik een half leven gespeeld heb. Sinds 2018 ben ik lid van LECEL Limoges, waarmee ik dit seizoen in de Franse eerste klasse speel.

Eind jaren zeventig begon ik een studie geschiedenis in Leiden, waar het schaken en andere activiteiten niet erg bevorderlijk voor waren. Na twaalf ambachten en dertien ongelukken wist ik van alles een beetje; een uitstekende basis om bij een uitgeverij te gaan werken, eerst als redacteur, later als dtp’er, toen nog niemand (mezelf incluis) wist wat dat was. In 1994 werd ik kleine zelfstandige en dat ben ik nog steeds; ik produceer boeken voor uitgeverijen: opmaak, redactie en omslag.

Ik ben nu al 33 jaar niet getrouwd en toch gelukkig met Anneke. Sinds 1993 hebben we een dochter. Profiterend van het verschil in huizenprijzen verkasten we in 2018 naar een dorpje in Frankrijk. En zo kwam alles toch nog goed.

Lees meer >

Korte biografie: FM Frank van Tellingen

Op Schaaksite treft u al vanaf 10 april 2018, voornamelijk op vrijdagen (zomer- en winterreces daargelaten) een boekrecensie aan. Een van de nieuwe recensenten is FM Frank van Tellingen. We stellen hem graag nader aan u voor. Hieronder een door hem zelf geschreven korte biografie.

 

FM Frank van Tellingen
Ik studeerde Duitse taal en daarnaast filosofie bij Martin Stokhof aan de UvA en ben in het dagelijks leven docent Duits aan het gymnasium Haganum in Den Haag. Dat doe ik met veel plezier. Op school geef ik op vrijdagmiddag schaakles aan geïnteresseerde leerlingen. Daar woon ik ook, samen met mijn vrouw en twee kinderen, van 13 en (bijna) 10. Met schaken in clubverband begon ik op 12-jarige leeftijd bij RsR Ivoren Toren en later bij de Pioniers in Alkmaar. Persoonlijk hoogtepunt was een 3e plaats op het NK jeugd t/m 16. Een van de recente hoogtepunten in mijn schaakleven was het totaal onverwachte seizoen van onze club in de Meesterklasse. Op mijn 19e volgde ik de trainerscursus bij Cor van Wijgerden en Rob Brunia. Erg leerzaam en vermoedelijk is daar ook de idee geboren, ooit voor de klas te gaan staan. Ruim 15 jaar heb ik op basis van de stappenmethode lesgegeven aan jeugdspelers. Er is m.i. nog steeds geen betere methode om jeugdspelers zich snel tactisch te laten ontwikkelen!

Zelf geloof ik dat schaken alleen maar interessanter wordt, des te meer je van het spel leert te begrijpen & dat je met zelfstudie je niveau redelijk op peil kunt houden. Wat dat betreft is het oefenmateriaal van vandaag de dag zoveel beter dan waarmee we vroeger trainden.

Over de vraag hoe je als gemiddelde clubschaker toch nog beter kunt worden, schreef ik ook enkele artikelen op de website van de Waagtoren. Als recensent probeer ik dan ook vanuit het perspectief van de gemiddelde en betere clubspeler te kijken wat de uitstekende boeken van vandaag de dag hun kunnen bieden.

Lees meer >

Boris Spassky’s best games – recensie

Dit is helaas voorlopig mijn laatste recensie! Na aardig wat jaartjes (6!) met plezier stukken geschreven te hebben voor deze leuke site, moet ik helaas even een stap terug doen i.v.m. werk en gezin! Bedankt voor de positieve reacties op eerdere stukken! Gelukkig zijn er al heel wat nieuwe vrijwilligers die graag doorgaan met deze rubriek 😊

Door naar de recensie:

Als jeugdspeler heb ik nooit veel gehad met het doorspelen van bekende of thematische partijen, noch met het naspelen van partijen van bekende schakers. Een schaakidool had ik ook niet. Ik wist nog net dat Euwe de enige Nederlandse wereldkampioen was geweest, maar je had me nooit moeten vragen naar zijn stijl of überhaupt een partij van hem. Een boekje over één van de Kasparov-Kapov matches herinnering ik me nog wel, maar meer de kaft dan de inhoud. Ik weet ook nog dat ik, samen met mijn vader overigens, een vrij beperkte blik had op het spel. We waren wellicht beiden beginners, maar de leus ‘1.d4 is remise’ herinner ik me nog goed. ‘Remise’, als in ‘je wilt niet winnen’. Want met 1.d4 was het onmogelijk om op winst te spelen, dat kon alleen met 1.e4. Uiteindelijk, toen ik voorbij de 2000-rating was gekomen, vond ik dat het voor mijn schaakontwikkeling misschien wel goed was om ook maar eens 1.d4 te gaan bestuderen. Ik speelde het een tijdje, won wonderbaarlijk ook nog wat potjes met die schuifopening, en stapte weer terug naar 1.e4.

En toen kwam corona. Ik weet niet hoe gemotiveerd jij/u was in die tijd om te trainen, maar bij mij zakte dat aanvankelijk nogal weg. Geen echte partijen meer kunnen spelen vond ik best een domper. Nu al die jeugdtalentjes oppoppen die tijdens corona 24/7 online geschaakt hebben, denk ik dat ik best wat meer had kunnen doen. Toch gebeurde er iets opvallends, voor mijn doen, tijdens corona. Ik vond Boris Spassky! Nouja, zijn partijen dan.

Lees meer >