Rubrieken

Gespot 3: Een magneet

Bij het grasduinen in schaakboeken, het doorbladeren van schaaktijdschriften, het surfen op het internet, het bekijken van schaakfilmpjes valt het oog wel eens op interessante stellingen, bijzondere voorvallen, geniale zetten en grappige blunders.

In deze rubriek wil ik u die graag voorleggen.

Bent u ook iets tegengekomen? Laat het ons weten.

Combinaties zijn als de ‘glimlach van een kind’, las ik ooit ergens. Wat mooi is en wat niet, is puur subjectief. Een stille zet wordt door sommigen als het summum gezien van esthetiek, anderen houden het liever op een serie offers die leidt tot mat. Een bijzonder motief is de zogenaamde magneetcombinatie. Het gaat hier om een offer (soms zelfs ook een serie offers) met als doel om de vijandelijke koning letterlijk uit zijn beschermde koningsstelling te lokken. Lokken is zelfs niet het goede woord: de koning wordt liefst naar voren gedwongen, waar hij ten prooi moet vallen aan de vijandelijke stukken. Een van de fraaiste magneetcombinaties werd ooit op het bord gebracht door Edward Lasker, verre familie van de beroemde wereldkampioen schaken, Emanuel Lasker.

Lees meer >

Canon (11): De broers Van Foreest

 

Het eerste Nederlands kampioenschap werd gespeeld in 1909. Voor die tijd werden wedstrijden gespeeld die later zijn omgedoopt tot ‘onofficiële kampioenschappen van Nederland’. De Nederlandse Schaakbond (later koninklijk) werd in 1873 opgericht met als voornaamste doel jaarlijks zo’n wedstrijd te organiseren. Fameuze winnaars waren Christiaan Messemaker (drie keer) en Adolf Olland, die ook drie keer won en bovendien in 1909 de eerste officiële kampioen werd.

Erbovenuit sprong jonkheer Dirk van Foreest (1862-1956). Hij werd niet alleen beschouwd als de sterkste Nederlandse schaker van de negentiende eeuw, maar zelfs als de eerste echt sterke schaker. Voor hem hadden schakers eenvoudige stijlen en konden ze zich niet meten met de internationale grootheden.

Lees meer >

Gespot 2: Paardendans

Bij het grasduinen in schaakboeken, het doorbladeren van schaaktijdschriften, het surfen op het internet, het bekijken van schaakfilmpjes valt het oog wel eens op interessante stellingen, bijzondere voorvallen, geniale zetten en grappige blunders.

In deze rubriek wil ik u die graag voorleggen.

Bent u ook iets tegengekomen? Laat het ons weten.

Paarden blijven merkwaardige dieren. Ook op het schaakbord. Op clubniveau worden veel schakers het ‘slachtoffer’ van een paardvork. Sommige van die vorken werd vroeger ook wel eens familieschaak genoemd omdat één paard de halve vijandelijke ‘familie’ (koning, dame, toren) tegelijk aanviel. Paarden kunnen zowel in het middenspel als in het eindspel ijzersterk zijn, maar tegelijk ook ‘kreupel’. Probeer maar eens een randpion tegen te houden als je paard aan de andere kant van het bord staat.

Lees meer >

Was de speler (stom)dronken?

Was de speler (stom)dronken?

‘jumping to conclusions’

Mijn vorige artikel ging over de Franse soap. Er bestaat nog een voorval waarbij een Franse schaker een rol speelde. Het gaat om Vladislav Tkachiev. In Khanty-Mansiysk (Rusland) vertegenwoordigde hij Frankrijk op de Schaakolympiade 2010 om het wereldkampioenschap van landenteams. Hij deed dat met Maxime Vachier-Lagrave, Laurent Fressinet, Romain Edouard en Sébastien Feller.

Lees meer >

Het Koningsgambiet

wekelijkse schaakbeeldcolumn van SMB

Lees meer >

Tuigschaak

Column van de Schaakvereniging Promotie

Lees meer >

Een Franse soap (3)

De beslissing van de commissie van beroep

Lees meer >

Een Franse soap (2)

Vonnis van de president van de rechtbank Nanterre

Lees meer >

Gespot 1: Duivelse wending in een pionneneindspel

Bij het grasduinen in schaakboeken, het doorbladeren van schaaktijdschriften, het surfen op het internet, het bekijken van schaakfilmpjes valt het oog wel eens op interessante stellingen, bijzondere voorvallen, geniale zetten en grappige blunders.

In deze rubriek wil ik u die graag voorleggen.

Bent u ook iets tegengekomen? Laat het ons weten.

Een van de meest verraderlijke eindspelen zijn pionneneindspelen. Het is me al meermalen opgevallen dat er zoveel onder de oppervlakte zit bij pionneneindspelen, dat heel wat mensen zich hierin verslikken. Het oog viel op een oud artikel van de beroemde Russische trainer Mark Dvoretsky getiteld "Tragicomedies in Pawn Endgames” dat hij publiceerde op de populaire Amerikaanse site www.chesscafe.com.

Lees meer >

“Doe mij maar een grote pils!”

Het is al weer jaren geleden dat er in Den Haag het Aegontoernooi werd gehouden. In het hoofdgebouw van de verzekeraar werd jaarlijks het “Mens versus Schaakcomputer-toernooi” gehouden. De mens werd vertegenwoordigd door sterke grootmeesters, internationale meesters, hoofdklassers, schaakjournalisten, maar ook echte amateurs en liefhebbers, dus van een verschillend niveau. Dat gold ook voor de computerprogramma’s. De sterkste schaakcomputers ter wereld waren aanwezig, als ook het betere hobby-werk. De match haalde de landelijke pers omdat veel mensen reikhalzend uitkeken naar de vorderingen die het elektronisch rekentuig aan het maken was. Deze belangstelling werd ook gevoed door een weddenschap die Professor Jaap van den Herik aangegaan was met Hans Böhm, namelijk dat binnen afzienbare tijd de wereldkampioen schaken het zou moeten afleggen tegen de computer. In de beginjaren van de computer werd er nog lacherig gedaan over de rare fouten die er in de diverse programma zaten, tegenwoordig weten we wel beter.

Lees meer >