De verslagen(en); over een writers block, wikileaks en veel ‘als als als’
Je gaat iets pas missen als het er niet meer is. Toen na ronde 6 en 7 opeens de productie van verslagen stokte op de website van de Spassky’s leidde dat al snel tot vragen van deze of gene. Jarenlang was een Spassky’s-verslag in de loop van de week volgend op een KNSB-zaterdag een zekerheidje geweest.
In details kan ik niet treden. De korte samenvatting is dat de scribent van dienst in ronde 6 verzuimd had te leveren en dat moest bekopen met een herhalingsoefening: een dubbelverslag over beide ronden 6 en 7 leek een gepaste straf.
Lees meer >
Competitiemailing: 
Deze recensie is van het boek “How Ulf beats black: Ulf Andersson’s Bulletproof strategi
c repertoire for white”. Ulf Andersson, dat is toch de man wiens partijen je bestudeert voor het slapen gaan zodat je sneller in slaap valt? Een schuiver pur sang wiens speelstijl zó droog is dat zelfs het bestuderen van een partij je met frisse tegenzin vergaat? Of toch niet? Is het mogelijk dat je niet één, maar zelfs meerdere van zijn partijen achter elkaar met plezier doorneemt?
Na een seizoen vol tegenslagen hadden we nog één kans op handhaving in de Meesterklasse. Onze taak: HMC Den Bosch verslaan en dan hopen dat Pathena Rotterdam en/of Voerendaal zouden verliezen. Ook al hadden we het niet meer volledig in eigen hand, toch zouden we volle bak strijden voor onze laatste kans!
Het zit er weer op. De kaarten in de Meesterklasse zijn geschud en enigszins verrassend nemen we afscheid van de club die het langst van allemaal op het hoogste niveau aanwezig was, zelfs een tijdje met twee teams: Pathena Rotterdam. Toen ik als schooljochie het schaken begon te volgen was ik voor Volmac Rotterdam, want daar zaten mijn favorieten Kortchnoi en Timman aan de borden. En met die overdaad werden ze ook bijna altijd kampioen in die jaren.
