Jorden van Foreest was moedig. Hij zocht Magnus Carlsen op op eigen terrein. In plaats van moedig kun je het ook suïcidaal noemen. De jonge Nederlander ging er kansloos af. ‘Leuk begin, maar pijnlijk einde’, kopte het Noord-Hollands Dagblad. Trouw: ‘De stoute droom wordt langzaamaan een boze’.
Volkskrant, Gert Ligterink
“De deelnemers zijn gewend geraakt aan de trips naar soms verre Nederlandse steden. Niemand moppert meer over de verstoring van het toernooiritme en sommigen putten zelfs inspiratie uit de ongewone speelzaal. Toen Magnus Carlsen in 2015 kennismaakte met ‘Tata Chess on Tour’, legde hij in Rotterdam met een kapitale zege op concurrent Aronian de basis voor zijn vierde eindzege in Wijk aan Zee.
Ook het bezoek aan Alkmaar zal de wereldkampioen zijn bevallen. Na 21 remises op rij won hij eindelijk weer eens een klassieke schaakpartij ten koste van Jorden van Foreest. Op zo overtuigende wijze bovendien dat de verliezer na afloop twitterde dat hij in plaats van naar de toernooizaal naar een college was gegaan: ‘Gelukkig was het wel een heel goed college.’
Het pleit voor de instelling van de debutant dat hij niet op jacht ging naar een half punt, maar de strijd aanging op voor Carlsen vertrouwd terrein. In de hoop op een spannend, tweesnijdend gevecht koos hij een voor beide partijen riskante openingsvariant, die in de recente WK-tweekamp enkele keren aan de orde is geweest.
Lees meer >
In de streek waar ik woon is sprake van bodemdaling. Het veen klinkt vanzelf in, het waterbeheer ten behoeve van de landbouw en de winning van magnesiumzout en aardgas maken het kwartet compleet. Bodemdaling is geen gecontroleerd proces. De zoutwinning levert behalve aan de randen van de kom wel een vrij egale bodemdaling, maar de andere drie oorzaken kennen een andere dynamiek. Mijn huis staat nog niet aan de rand van de kom,
De column van Hans Meijer behoeft geen nadere toelichting. Lees hem 
Inleiding
