De pen is machtiger dan het zwaard. Willy Hendriks over het ontstaan van de schaakwereld van vandaag
Een boek heeft je pas écht gegrepen, als je het om de haverklap ter sprake brengt. Een schaakboek bespreek je niet zomaar met niet-schakende buitenstaanders. Gebeurt dat wél, dan heb je een heel bijzonder boek in handen. Nu heeft Willy Hendriks zeker de gave om dat soort boeken te schrijven, maar met The Ink War (2022) doet hij het weer op compleet nieuwe wijze. De scherpe pen die hij hanteerde in Move First, Think Later (2012) en On the Origin of Good Moves (2020) gebruikt hij nog steeds. Maar het genre van zijn nieuwste werk laat toch iets minder ruimte voor provocatie. Geschiedschrijving heeft nu eenmaal niet hetzelfde lezersbereik als een zelfhulpboek. Ondanks het stoffige imago van geschiedenisboeken staat The Ink War bol van spraakmakende anekdotes en wetenswaardigheden.
Het seniorentoernooi in Dieren was weer gezellig. Veel bekende gezichten, een prettig weerzien (Ha Evert, dat is tien jaar geleden!). Ik had ook niet anders verwacht. Na de laatste ronde opperde mijn tegenstander dat ik misschien iets over het toernooi zou kunnen schrijven, misschien wel over onze partij. Hm, was dat laatste niet een brug te ver? Lees de hele column in 
Wekelijks publiceren we de schaakrubrieken van Dimitri Reinderman voor HDC Media, Henk Prins voor het Reformatorisch Dagblad en Nick Maatman voor Dagblad van het Noorden / Leeuwarder Courant
