Over de rol van toeval en geluk in de sport zijn waarschijnlijk al boekenkasten volgeschreven; vooral waar het voetbal betreft, volkssport nummer 1. Ron Jans deed het fenomeen ooit af met “Aan het eind van het seizoen sta je waar je hoort te staan.” Dat is wat statistiek immers doet: hoe groter de dataset, hoe eerlijker de onbeheersbare factoren zich zullen distribueren en uitmiddelen.
De Spassky’s werden op 11 juni 2022,
Lees meer >Iedereen, echt iedereen kan zich er mee amuseren. Jong, oud, lopend of zittend, man, vrouw of welk gender dan ook, het maakt allemaal niet uit; allen zijn we welkom. We delen, ongeacht speelsterkte, de fascinatie en liefde voor het schaakspel. Daarom is het Fide-motto Gens una sumus (wij zijn één familie) ook zo passend voor ons. Nu nog meer dan pakweg 50 jaar geleden, toen de schaakzalen nog voornamelijk bevolkt werden door oudere heren in pakken,
Lees meer >
Op 2e Pinksterdag werd het Oosten-Toren-Open gehouden. Deze keer in De Schakel te Diemen; de vaste speellocatie van Oosten-Toren. Het was goed schaakweer; af en toe een regenbui en niet te warm. Maar bovenal was het goed om oude vertrouwde en nieuwe deelnemers te ontmoeten. Het ging er gemoedelijk en sportief aan toe. Ik zag o.a. een speler zijn tegenstander erop attent maken, dat hij na zijn zet de klok,
Lees meer >
Het BSG-Pinkstertoernooi op 6 juni 2022 mocht zich weer verheugen op een mooi aantal deelnemers. Door de Covid-19 was het toernooi na 2019 (winnaar Peter Arnaudov) niet meer gehouden. Verdeeld over twee groepen op basis van ELO hadden zich 60 spelers aangemeld, waaronder Ivan Sokolov, Erik van den Doel, Thomas Beerdsen en Herman Grooten. Daaronder waren verrassend veel jeugdspelers. Er werden 7 ronden gespeeld met 20 min p.p.p.p,
Lees meer >Dit weekend werd het 47e Open Kampioenschap van Utrecht gespeeld. Het LIFE-gebouw puilde uit van de schakers. Door in de laatste ronde favoriet en titelverdediger Hugo ten Hertog te passeren, heeft Luuk Baselmans een plekje veroverd op de wisselbeker van het OKU. Op weerstandspunten ging de titel naar de jonge Stukkenjager, die net als Hugo op 5 uit 6 eindigde.
Na vier ronden was Hugo ten Hertog de enige met nog 100%.
Lees meer >De podiumbouwers op de Grote Markt zijn afbesteld, de boerenkar is terug de stalling ingereden: De Spassky’s zijn er nog niet in geslaagd om definitief beslag te leggen op de titel in klasse 3a. Niettemin biedt de kleinst mogelijk nederlaag tegen Hardenberg van afgelopen zaterdag wel perspectief: we hebben 3 bordpunten meer en hoeven de laatste ronde alleen te winnen van Hoogeveen, wat mogelijk zou moeten kunnen zijn.
De beste verklaring van de nederlaag hoorde ik van Maurits “in deze kerk in Grijpskerk hebben wij onze heer,
Lees meer >Het was een toernooi anders dan andere jaren. Het toernooi werd kleinschaliger georganiseerd dan voorgaande jaren, met plaats voor maximaal 80 deelnemers. Ook was dit jaar niet meer de aula van het Grotius College maar het DUWO Denksportcentrum aan de Zusterlaan in Delft de speellocatie. De kleinschaligheid maakte sfeer gemoedelijk en onder het genot van een tosti en een koud (alcoholisch) drankje kon er aan de bar uitgerust worden na de partijen.
Lees meer >De vijftienjarige Eline Roebers is hard op weg om Internationaal Meester te worden. In een open toernooi in Cannes dat van 21 t/m 27 februari werd gehouden haalde ze met 5 uit 9 haar tweede meesternorm (TPR 2458), met onder andere remises tegen de grootmeesters Valsecchi (2524) en Nikolov (2501). Ook Khoi Pham haalde 5 uit 9. Machteld van Foreest scoorde 4 punten, Jan Roebers 3.5.
Lees meer >
Zijn we de afgelopen jaren te verwend geraakt? Wat mijzelf betreft ben ik geneigd om dat te geloven, aangezien ik al vanaf het begin steeds overwinningen verwacht. Tot nu toe zit dat er nog niet echt in. Anish Giri kwam niet verder dan remise en Jorden beging fouten in de aanval. Hij verloor zijn partij. Ook in de Challengers waren er vandaag geen Nederlandse zeges; alle drie de partijen eindigden in remise. Voor een uitgebreide fotoreportage kunt u terecht op tatasteelchess.com
Masters: partijen zonder Nederlanders
Elders was ook genoeg te zien. Carlsen leek met zwart tegen Grandelius een fout te hebben gemaakt in zijn openingsvoorbereiding. In plaats van het door de engines aanbevolen 18… Pf7 speelde hij 18… d5!? Wellicht haalde hij een zetvolgorde door elkaar, maar achteraf mag de vraag gesteld worden of dit wel een misser was. Het pakte in elk geval niet slecht uit voor Carlsen, die na een paar mindere zetten van Grandelius overwegend kwam te staan. De Zweed wist echter te ontsnappen.
Carlsen diep in gedachten (foto Lennart Ootes)
Ook Caruana en Jesipenko maakten er een boeiend gevecht van. In een moeilijk Semi-Slavisch Damegambiet had Caruana altijd wel het beste van het spel. Gelukkig voor de jonge Rus maakte Caruana op het kritieke ogenblik een fout en kwam alles op zijn pootjes terecht. Rapport speelde met wit tegen de Indiase tiener Rameshbabu Praggnanandhaa en wist via een originele opening een bijzonder ingewikkelde stelling te bereiken. De jonge Praggnanandhaa hield aanvankelijk moedig stand, maar ging alsnog in de fout. Rapport maakte het zonder genade af. Dubov speelde in zijn kenmerkende stijl weer een spectaculaire partij, maar bereikte slechts remise.
De partij Duda – Karjakin verdient een aparte vermelding. Karjakin had lang het betere van het spel, maar zijn voordeel verzandde. Op de vierendertigste zet luidde hij met Tg4 een zetherhaling in, waar Duda op in ging. De zet van Karjakin was echter een lelijke fout…
Het zal u niet verbazen wanneer ik beweer dat elke WK-match hoogte- en dieptepunten kent. Sommige mensen zullen zeggen dat de dieptepunten in de huidige match met de twee blunders van Nepo al achter ons liggen. Maar in die partijen gebeurde er tenminste iets. Persoonlijk vond ik de tweede en de zesde partij de hoogtepunten van deze match. Het waren beiden bijzonder boeiende gevechten. Er viel wat te beleven. Maar vandaag?
Het was een partij die we snel zullen vergeten. Daarmee maken beide heren het mij wel heel erg makkelijk om er wat korte krabbels over te noteren en mezelf vervolgens vooral bezig te houden met randzaken.
Zo’n randzaak is het commentaar. Tot nu toe heb ik over het algemeen Anish Giri en Judith Polgar gevolgd op chess24.com. Je kunt duidelijk zien dat ze weten waar ze het over hebben. Een iconisch moment was in de vorige partij waarin Giri direct zag dat 27. c5 een blunder van formaat was. Zijn reactie was prachtig.
Niki Riga (by FIDE)
Trouwens: de gekke bekken die Magnus trok waren ook grappig om te zien. Ik kreeg het idee dat hij zijn ogen niet kon geloven toen Nepo 27. c5 op het bord toverde.
Het deed me een beetje denken aan de gelaatsuitdrukkingen van Garry Kasparov. Die waren ook onvergetelijk. Zie dan eens hoe schijnbaar ongeïnteresseerd Nepo naar verre horizonten staart.
Veel te braaf
Nu we het toch over Kasparov zijn concurrenten en voorgangers hebben: wat zijn die jongens van tegenwoordig toch ontzettend braaf. In de goede ouwe tijd hadden we allerlei incidenten die de schaakwereld kleur gaven.
Ik noem er slechts een paar: spelers die wegliepen en daardoor hun partij verloren, magiërs in het publiek, incidenten met yoghurt en natuurlijk niet te vergeten: toilet-gate. Maar deze jongens zijn watjes vergeleken met Kasparov, Fischer en Kortchnoi de verschrikkelijke.
Maar ik dwaal af. Terug naar de presentatoren. Over het algemeen ben ik dus best te spreken over het presentatieduo Giri-Polgar. Maar ik heb toch nog wel een puntje. Zo’n dingetje waaraan veel topschakers zich schuldig maken. Wat dan?
Ze zijn met enige regelmaat veel te snel met varianten te tonen. Het gaat regelmatig in een razend tempo en dan is het niet bij te houden. Jammer! Want niet elke toeschouwer heeft een rating van 2500+ en zal net zo als ik af en toe naar adem happen en denken “Kan het allemaal ietsje langzamer?”
Lees meer >
