Bijna veilig!
Het begint allemaal met de vraag “Wilt u tolwegen vermijden?” nadat Wilhelminalaan 1 in Sas van Gent in de TomTom is ingevoerd. Automatisch wordt “ja” ingevuld, het zal een aangeboren soort van gierigheid zijn. Het gebeurde ook al toen we naar de Europacup in Bilbao reden. Na een nacht dwalen rond Parijs kreeg er eentje een helder moment, de instellingen werden bekeken en ja hoor, de uren vlogen van de verwachte aankomsttijd af.
Doordat de vraag met “ja” werd beantwoord betekende dat dat we de tunnel onder de Westerschelde zouden vermijden. Ach, geen punt, dan gaan we toch over Antwerpen? Dat deden we vroeger ook! Vroeger! De enige keer dat ik ooit in Sas van Gent schaakte was toen ik nog in HSG 2 schaakte. Mijn toenmalige teamleider, een Spakenburgse Sergeant-Majoor die graag vis bakte, had gebakken poon meegenomen. Om op krachten te komen na de lange reis. Ik herinner me dat onze Dennis de poon met graat en al naar binnen werkte. Zelfs nadat ik hem erop wees dat de graat eigenlijk niet te vreten is. Maar ja, zonde om weg te gooien. Over een aangeboren soort van gierigheid gesproken!
Lees meer >
De derde ronde van het KNSB-bekertoernooi bracht ons naar Utrecht om op een mooie dinsdagavond te spelen tegen OZU, de fusieclub tussen het roemruchte SC Utrecht en Oud Zuylen. Van een bloedgroepenstrijd, zoals vroeger bij het CDA, is er geen sprake. Oud Zuylen eist kennelijk geen aandeel op in het bekerteam, want wij kregen vier spelers te verhapstukken die vorig jaar nog bij SC Utrecht speelden. En dat terwijl de grote Tuuk ter plaatse een intern potje zat te spelen! De vredelievende Sanijs zat elders zen te zijn.

