‘Ik heb met eigen ogen gezien dat schakers een bijna mythische aantrekkingskracht hebben. Voor veel mensen, zowel voor mannen als voor vrouwen, zijn zij het symbool van intelligentie en denkkracht.’
Stikkend van de lach las een grootmeester mij deze passage voor uit Max Pams laatste boek, de roman De laatste schaker. De grootmeester geloofde er niets van. Het is dan ook een niet-schaker,
Lees meer >Onlangs werkte ik aan een methode om automatisch combinaties te ‘oogsten’ uit partijenverzamelingen. Stop de PGN van partijen uit het Bont en Blauw toernooi in de computer en krijg een serie opgaven terug.
Inmiddels heb ik die procedure wel, maar ik stuitte op een fenomeen waar ik nooit zo over had nagedacht: het is onmogelijk om je stelling met een goede zet te verbeteren. Als die goede zet er in zat is dat door de vorige zet van de tegenstander al mogelijk gemaakt.
Lees meer >In het kader van “15 jaar geleden” herplaatsen we artikelen van toen. Dit artikel werd oorspronkelijk 4 augustus 2010 geplaatst.
Hier schreef ik over de eerste match Euwe-Aljechin, inmiddels ben ik het boek over de revanchematch aan het lezen. Hierin lagen de zaken anders: Euwe was minder goed voorbereid dan de vorige keer, terwijl Aljechin juist supergemotiveerd was om zijn titel te heroveren. Een mogelijk beslissend moment was de zesde partij,
Lees meer >
U kent Chessable vast wel. Sommige mensen zijn er druk mee bezig. Zelf doe ik ook enthousiast mee, al heb ik wel wat gemengde gevoelens – daarover meer in een volgende column.
Onlangs ontdekte ik een leuke functie in dit online platform: Puzzle Connect. In plaats van schaakpuzzels uit partijen van anderen op te lossen, krijgt u puzzels voorgeschoteld uit uw eigen online partijen. Het draait daarbij om gemiste kansen: zo leert u hoe u het beter had kunnen doen. Hoe het werkt?
Lees meer >
Wekelijks publiceren we de schaakrubrieken van Dimitri Reinderman voor HDC Media, Henk Prins voor het Reformatorisch Dagblad, Nick Maatman voor Dagblad van het Noorden / Leeuwarder Courant en Hans Ree in de Groene Amsterdammer.
In het kader van “15 jaar geleden” herplaatsen we artikelen van toen. Dit artikel werd oorspronkelijk 26 juli 2010 geplaatst.
Dinsdag 27 juli begint in Dieren het Open Kampioenschap van Nederland. Met het deelnemersveld dat aan de start verschijnt, belooft het een interessant toernooi te worden. Het is verheugend dat grootmeester Erwin l’Ami zijn titel gaat verdedigen. Hij is op rating ook meteen de grote favoriet.
Lees meer >Tegenwoordig wordt nogal eens gedacht dat schaken eeeeeerrrug belangrijk is in de wereld.
In de hele wereld.
We hebben toch chess.com, de Botez-zussen, Queens Gambit, reclames met schaken, Carlsen in een kledingcampagne, en nerds zijn (zogenaamd, haha) sexy. Want Big Bang Theory ofzo.
Iedereen kickt toch op schaken?
Een ingezonden brievenschrijver in de Volkskrant was onlangs gekrenkt dat er geen aandacht was voor het NK schaken,
Lees meer >Met de vakantie voor de deur is het bezig zijn met schaken misschien niet voor iedereen weggelegd. Anderen nemen soms vakantie om te schaken. Voor schakers die graag puzzelen met schaakstukken is deze schaakpuzzel een uitdaging om met deze puzzel mee te doen.
Maak zelf een schaakprobleem
De zes diagrammen die zijn afgedrukt, moeten alle zes worden opgelost. De eerste drie problemen zijn tweezetten (wit begint en zet zwart mat op de volgende zet).
Lees meer >Wekelijks publiceren we de schaakrubrieken van Dimitri Reinderman voor HDC Media, Henk Prins voor het Reformatorisch Dagblad, Nick Maatman voor Dagblad van het Noorden / Leeuwarder Courant en Hans Ree in de Groene Amsterdammer.
In elk toernooi zien we de nodige eindspelen ontstaan en vrienden en bekenden weten dat ik dat daar een meer dan normale interesse voor heb. In dit Nederlands Kampioenschap zag ik een paar eindspelen die mijn aandacht trokken, toevallig omdat er een luikje in mijn hoofd openging waardoor een bepaald type kennis plotseling naar boven kwam. Gezegd moet worden dat de nu volgende fragmenten vaak in een tijdnoodfase (en soms uit een tiebreak kwamen, met veel minder tijd) ontstonden, waardoor ik geneigd ben het spel van de spelers met de mantel der liefde te bedekken. Vanaf de zijlijn wordt van alles geroepen (vooral in het hedendaagse voetbal!) en de schaakwereld doet daar tegenwoordig ook volop aan mee. Heeft uiteraard te maken met de engines die iedereen kan aan- en uitzetten. In livestreams zien de commentatoren (én het publiek) vaak geen engine, maar wel een balk aan de zijkant van het diagram die flink omhoog (dan wel omlaag) schiet als er een blunder wordt gemaakt. Dan is het makkelijk om kritiek te leveren; gemakshalve wordt vergeten dat als je zelf achter het bord zit en de spanning van de partij voelt, het allemaal niet zo eenvoudig is om de goede voortzettingen te vinden. Dit gezegd hebbende, bespeur ik bij veel schakers weinig affiniteit met eindspelen. Er blijkt bij velen een soort “ingewortelde angst” te bestaan om een eindspel in te gaan; men houdt liever zoveel mogelijk stukken op het bord om in een koningsaanval zijn slag te kunnen slaan. Dat wil iedereen wel! Desondanks ben ik van mening dat kennis van het eindspel, aangevuld met de nodige vaardigheid om een eindspel ook op de juiste manier te kunnen behandelen, bij veel spelers tot een aanzienlijke verhoging van hun niveau zou kunnen leiden. Is het niet bekend dat je middenspelen veel beter gaat behandelen als je weet wat je moet overhouden? Omdat ik dit soort bevindingen en deze conclusies al vaker heb geuit (zoals u kunt zien in de serie Eindspelfinesses die ik ooit samen met GM Twan Burg heb opgezet) leidde dat er zelfs toe dat ik door New in Chess werd benaderd of ik boek over het eindspel in elkaar te zetten. Mocht het u in interesseren, onderaan dit artikel de link naar dit boek.
Dat het eindspel zo moeilijk is, blijkt ook uit de vele voorbeelden uit de (groot)meesterpraktijk. In het NIC-blog heb ik hiervan een paar krasse staaltjes uit dit jaar gevonden, waarin sterke GM’s soms vreselijk mistasten:
Lees meer >
