Inleiding
Niet zo gek veel schaakboeken verschijnen in het Nederlands. Logisch, want ons taalgebied is betrekkelijk klein. Zelfs als we daar Vlaanderen bij rekenen. Maar daar hebben ze bij Thinkers Publishing in België lak aan, want als er een auteur komt met een mooi manuscript en die wil het graag in het Nederlands publiceren dan krijgt hij de kans.
Die stelling na 13… De7xTe4 heb ik in 1897 teruggevonden door New York Evening Post van 6 maart in chessarch.com/excavations/time.php?a=1&year=1897&month=3 aan te klikken, in die krant van een week later merkt een oplettende lezer op dat na 14.Lg5 g3+ Wit niet 15.Kg1? maar 15.Kh1! moet doen.
De verdediging 10… f3 staat op naam van chessgames.com/perl/chessplayer?pid=31753
Klik in chessbites.com/Games.aspx?d=QCZLrp na 13…
Lees meer >
Uren zwoegen om een winnende stelling te bereiken. Snel nog even een zetje doen om de tijdcontrole te halen. Om vervolgens een paar zetten later in te zien dat dat snel gespeelde 40e zetje funest blijkt te zijn. Als ik nou maar wat beter op het tegenspel van mijn tegenstander had gelet! Dit gebeurt me niet voor het eerst en vermoedelijk ook niet voor het laatst. Hier moet toch wat aan te doen zijn?
Lees meer >
Van de schaakboeken die in het Nederlands worden uitgegeven bestaat een behoorlijk deel uit jubileumboeken. Kijk alleen maar in de boekenkast van Jan Jaap Janse. Hij heeft ze hier ook geregeld besproken en kwam eens tot de conclusie “Jubileumboeken zijn er in vele soorten en maten”. Toch is er ook behoorlijk wat overeenkomst tussen. In het algemeen kun je stellen dat een jubileumboek bestaat uit een overzicht van de geschiedenis van de club,
Wekelijks publiceren we de schaakrubrieken van Dimitri Reinderman voor HDC Media, Henk Prins voor het Reformatorisch Dagblad, Nick Maatman voor Dagblad van het Noorden / Leeuwarder Courant en Hans Ree in de Groene Amsterdammer.
Mijn favoriete anekdote over schakers is deze, en ik hoop dat ik hem goed weergeef:
Een vriend van me speelde een toernooi in Duitsland. Tijdens een ronde was er ineens rumoer aan een van de middenborden van het open toernooi. Lichamelijk geweld! Een schaker had zijn tegenstander middenin de partij een snoepje aangeboden… Deze tegenstander had het aanbod niet begrepen en voelde zich in zijn concentratie gestoord.
Lees meer >DE VERWONDERING ofwel (deel)RECENSIE: ‘Schaken, dammen, molenspel en triktrak. Een Nederlands/Vlaamse cultuurhistorie’
door Joop Burgerhout, Voorschoten
In de vele jaren dat ik heb gedamd, was er altijd ook interesse voor het schaken. In Oegstgeest vond in 1970 de geweldige vierkamp tussen Botwinnik, Donner, Larsen en Spassky plaats. Ik was er dagelijks, waarschijnlijk spijbelend van de HBS. Ik genoot van de sfeer, hoewel ik van de partijen weinig begreep.
Lees meer >
Foto: New In Chess
Thomas is een sterke schaker, maar ik vermoed dat velen hem vooral kennen van zijn boeken en Chessable-courses. Thomas begon al vroeg met het geven van schaaktrainingen en heeft jong en oud beter leren schaken. Zijn grote kracht is vooral het begrijpelijk maken van moeilijke concepten.
Kun je me iets meer vertellen over jouw schaakachtergrond, bijvoorbeeld hoe heb je het geleerd en van wie heb je het geleerd en wanneer het serieus werd?
Ja, van wie precies, dat vind ik lastig om exact te herinneren. Het zou zomaar van mijn vader geweest kunnen zijn of misschien van mijn broer, dat weet ik niet meer. Wat ik wel weet is dat ik op mijn zesde verjaardag lid mocht worden van ‘Op Eigen Wieken’ een schaakclub bij mij in de buurt in Leiden – daar kom ik vandaan. Daar ben ik ooit begonnen. Mijn broer – Jeroen was daar al lid. Die is drie jaar ouder dan ik. Je moest zes zijn, of er was een wachtlijst. Het was toevallig op mijn zesde verjaardag dat ik daar mocht beginnen. Dus dat is wat ik me met name heel goed kan herinneren.
Daar heb ik heel lang gespeeld. Tot mijn twaalfde of dertiende was ik er lid. Je had daar een hele leuke groep ouders en heel veel enthousiaste kinderen. Dat was echt wel een perfecte plek om terecht te komen. Rob Brunia die liep daar ook al heel snel rond als jeugdtrainer. Hij heeft daar de stappenmethode geïntroduceerd en er voor gezorgd dat iedereen veel en enthousiast aan het schaken was.
Lees meer >Wekelijks publiceren we de schaakrubrieken van Dimitri Reinderman voor HDC Media, Henk Prins voor het Reformatorisch Dagblad, Nick Maatman voor Dagblad van het Noorden / Leeuwarder Courant en Hans Ree in de Groene Amsterdammer.
Zo’n 3 jaar na de publicatie van Timmans prachtige boek over Euwes beste partijen https://schaaksite.nl/2023/09/15/recensie-van-max-euwes-beste-partijen-jan-timman/ verwent New in Chess ons opnieuw, ditmaal met een boek van Paul van der Sterren en Erwin l’Ami over Euwe in de jaren van zijn wereldkampioenschap. Op Schaakte is al een en ander over het boek geschreven https://schaaksite.nl/2026/05/19/krantenrubrieken-weekenden-25-april-2-en-9-mei-2026/ , https://schaaksite.nl/2026/05/21/125-jaar-max-euwe-een-bijzondere-middag-in-het-teken-van-de-wereldkampioen/ maar nu het boek is verschenen is het tijd voor een uitvoeriger recensie.
