Rubrieken

Korte CV: Martin van der Hidde

Martin van der Hidde (foto privécollectie)

Als 12 jarige leerde ik de regels van het schaakspel, en werd ik deze magische wereld ingetrokken. Na het verslinden van Hans Bouwmeesters “Inleiding tot het Schaakspel” werd ik lid bij de Schaakvereniging Maassluis. Ondertussen meer dan 50 jaar geleden. (Ik heb dit jaar de magische leeftijd van 64 bereikt.) Al snel hielp ik bij de jeugd, werd teamleider, secretaris, webmaster, schreef artikeltjes voor clubbladen… Nog steeds geef ik schaakles aan de jeugd, ondertussen gediplomeerd.

Enfin schaken was en is een groot deel van mijn vrijetijdsbesteding. Na de coronatijd bleek ik opeens een half huis vol met schaakklokken, boeken en spellen te hebben. Waarschuwing: Hierover heb ik reeds geschreven en ga ik nog meer schrijven. Oh en laat ik mijn twee schaaktafels niet vergeten. In huis kom ik dus niet om het schaken heen. Buitenshuis speel ik nu bij Maassluis (intern en RSB), Fianchetto (KNSB) en mag sinds een aantal jaren aanschuiven bij een seniorenclub in Vlaardingen, de Bijenkorf.

Hoewel de jaren gaan tellen heb ik nog steeds de ambitie de 2000 Elo kaap te ronden. Maar de liefde en lol voor het spel staat voorop.

Naast het schaken, doe ik vrijwilligerswerk o.a. in het dierenasiel. Ook ben ik graag in de natuur. Op de fiets en te voet. Koken is een hobby, liefst opeten in goed gezelschap. Verder fotografeer ik veel, maar alles met de camera van de mobiel.

Lees meer >

Korte CV: Sjoerd Kelder

Sjoerd Kelder (foto privécollectie)

Ik ben Sjoerd (1981), afkomstig uit Hoorn en in het dagelijks leven werkzaam in de automotive.

Mijn vader leerde mij als kind al schaken maar ik werd pas echt verslingerd aan het schaakspel tijdens mijn studietijd.

Inmiddels schaak ik zo’n 20 jaar bij een club. Naast de praktische kant van het schaken ben ik geïnteresseerd in schaakgeschiedenis.

Ik hoop bij het recenseren daar ook aandacht aan te kunnen besteden.

Lees meer >

Recensie: The Modernized Petrov’s Defense door Milos Pavlovic

Nadat ik eerder een recensie had geschreven over Battling the Aggressive Italian Game van Milos Pavlovic, staat er deze keer een ander boek van dezelfde Servische grootmeester centraal: The Modernized Petrov’s Defense. Waar hij in zijn eerdere werk inging op agressieve openingen, behandelt dit boek juist de ultra solide Petrov’s opening (ookwel Russisch). De nadruk in dit boek wordt vooral gelegd op structuren en lange termijn plannen. 

Lees meer >

Krantenrubrieken weekenden 22 en 29 november 2025

Wekelijks publiceren we de schaakrubrieken van Dimitri Reinderman voor HDC Media, Henk Prins voor het Reformatorisch Dagblad, Nick Maatman voor Dagblad van het Noorden / Leeuwarder Courant en Hans Ree in de Groene Amsterdammer.

Lees meer >

15 jaar geleden: Macho

Dit verhaal van Herman Grooten werd oorspronkelijk op 5 december 2020 geplaatst.

Ramsgate is een badplaats in Engeland. Het is eenvoudig om vanuit Frankrijk de boot te nemen, waarna je direct in Ramsgate aankomt, waar in de jaren tachtig in de winter een open toernooi werd gehouden. De verhalen van Timman in “Het smalle pad” over ijskoude Engelse hotelkamers in Hastings waar een minuscuul straaltje warm water uit de kraan kwam,

Lees meer >

We zoeken nog één recensent!

Zoals u in het artikel “Schaaksite zoek vrijwilligers” heeft kunnen zien, zijn we altijd op zoek naar vrijwilligers. Er hebben zich inmiddels een paar nieuwe recensenten aangemeld, we komen er (eigenlijk) nog eentje tekort. Houdt u van boeken, kunt u aardig schrijven en bent u een beetje digitaal vaardig?

Dan mag u een berichtje sturen naar ons mailadres: redactieschaaksite@gmail.com. We streven ernaar om door het jaar heen elke week op vrijdag een recensie te plaatsen van een (actueel) boek. Zie onze speciale categorie. Dat kan mogelijk ook een dvd of een chessable.com course zijn. Met tien recensenten is de frequentie van eens in de tien weken voor iedereen goed te doen. Alleen tijdens de vakantieperiodes houden wij ook een reces.

Lees meer >

Recensie: Endgame Training Rook & Minor Pieces vs Rook & Minor Pieces – Karsten Müller

Er is in Hamburg een schaker, grootmeester met een academische titel nog wel, met een niet aflatend energieniveau die zoveel online schaakcontent produceert dat ze bij Chessbase wellicht steeds meer geheugenruimte zullen moeten inkopen om te zorgen dat de zaak niet vastloopt. Ook onderhoudt hij een niet aflatende stroom aan boeken, die vermoedelijk velen verbaasd zal doen staan om de hoeveelheid pennenvruchten die van zijn hand verschijnen. Ik vermoed dat hij heel wat fans heeft onder zijn publiek die graag op de hoogte willen blijven van zijn werk. Want dat is ook zijn kracht: hij schrijft voor het grote publiek, bestaande uit leergierige clubschakers die graag hun spel willen verbeteren.

De wijze waarop de grootmeester zijn “leerstof” aanbiedt is meestal kort maar krachtig, weinig omhaal van woorden en meestal ook geen overdaad aan varianten waardoor mensen afhaken. En als auteur is dat het laatste wat je wilt. Ook verlangt Karsten Müller, want over hém hebben we het in deze rubriek, een actieve houding van zijn lezers. Hij biedt veel opgaven aan en ook bij zijn instructievoorbeelden staan QR-codes afgedrukt die heel eenvoudig een directe link naar het voorbeeld in Chessbase geeft.

Op 24 maart 2024 besprak ik maar liefst drie boeken van Müller en ondertussen zijn er nog andere boeken van hem verschenen. En wat me was opgevallen, was dat Müller altijd zo verstandig was om niet een pgn met al zijn commentaar en analyses via die QR-code aan te bieden, maar beperkte hij zich (tenminste in de boeken die ik gezien heb) slechts tot de “kale partijzetten”. Waarom verstandig? De belangrijkste reden voor een schaaktrainer (want dat predicaat mag je Müller wel opspelden), dat hij zo zijn werk zomaar weggeeft. Dat is tegenwoordig één van de problemen op het internet. Als iemand het boek koopt en zo ijverig is om daar een pgn-bestand van samen te stellen, dan kan dat door één mail in heel wat mailboxen terecht komen. Gratis en voor niets! Ik heb dat persoonlijk ooit meegemaakt toen ik zo onverstandig was om na afloop van een training pdf- en pgn-bestanden mee te sturen. Daar kun je dan copyright onder zetten, maar mensen gaan – soms zelfs te goedertrouw – daarmee aan de haal en met één druk op de knop komt dat dan bij meer schakers terecht dan mij lief was. Mensen beseffen niet hoeveel arbeid erin zit om leer- en oefenstof rondom een thema uit te werken. Het was zelfs zo erg dat, toen ik een keer werd uitgenodigd om in België een workshop te geven en ik wat oefenstof uitdeelde, een aantal van de aanwezigen doodleuk zeiden, dat ze deze bladen al kenden! Ik kon dus niet mijn eigen materiaal meer presenteren en moest gaan improviseren…

Terug naar het boek. Wie schetst mijn verbazing toen ik voor de grap toch maar even met een QR-code een bestaand voorbeeld tevoorschijn toverde. En ineens zag ik een link tevoorschijn komen van een partij, maar ditmaal met alle aantekeningen en analyses van Karsten op de zogenaamde “share.chessbase.com”-webpage (zie screenshot rechts). Het was dan niet in het Engels maar mijn Duits is (meer dan) voldoende om dit allemaal te kunnen lezen. Ik hoop niet dat ik met deze opmerkingen nu “slapende honden heb wakker gemaakt…”

Lees meer >

Schaakhuis het Gambiet 20 jaar geleden gesloten

Vandaag is het 20 jaar geleden dat het Amsterdamse schaakhuis Gambiet sloot.

Jeroen Verstegen (69), voormalig eigenaar van De Laurierboom vertelt:

‘Het is me allemaal overkomen. Nu ja, op het laatste moment kwam ik in actie. Was ik per ongeluk de redder van de schakers? De Laurierboom is een bekend café in Amsterdam sinds 1878. Ik nam het in 2001 over, ik werkte er al.

Lees meer >

Krantenrubrieken weekenden 8 en 15 november 2025

Wekelijks publiceren we de schaakrubrieken van Dimitri Reinderman voor HDC Media, Henk Prins voor het Reformatorisch Dagblad, Nick Maatman voor Dagblad van het Noorden / Leeuwarder Courant en Hans Ree in de Groene Amsterdammer.

Lees meer >

15 jaar geleden: De “Angstgegner”

Dit verhaal van Herman Grooten werd oorspronkelijk op 23 november 2020 geplaatst.

Heeft u dat gevoel ook wel eens dat er een speler op deze aardbol rondloopt waar je niet tegen kunt spelen? Hoe goed je ook staat, wat je ook doet, het maakt allemaal niet uit. Je verliest telkens opnieuw. Nimzowitsch introduceerde de term “Angstgegner”. Volgens hem komt het voort uit een soort traumatische ervaring,

Lees meer >